Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1525 K.2024/1698

Taraflar arasındaki tasarıma tecavüzün tespiti ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince 03/05/2023 tarihli ara karar ile verilen ihtiyati tedbir istemine itirazın reddine karar verilmiştir.

Ara kararın davalı vekili vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.12.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, verilen kararın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati tedbir ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, geçici hukuki korumalara ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 394 üncü maddesinin beşinci fıkrasına göre kesin olup, aynı kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.