Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/1680 K.2025/1136

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde.

"Gaziantep Doğan Dondurma" ibareli markanın 2014/96860 numara ile 43. ve 30. sınıfta özellikle "Tatlılar, dondurma ve bunların satışı için kafe ve restoran hizmetleri" için 2014 yılından bu yana davacılardan adına, " Dondurma" ibareli markanın ise 2016/26626 numara ile 43. ve 30. sınıfta diğer davacı ... adına tescilli olduğunu, tespit isteyen davacıların Gaziantep ilinde "Doğan Dondurma" ünvanı ile dondurma ve tatlı üretip sattıklarını, iş bu markanın bölgede tanınmış ve meşhur hale gelmiş bir ibare olduğunu, aleyhine tespit istenen davalının tespit isteyen tarafın markasını birebir kullanmak suretiyle Mersin ilinde aynı işi yaptığını,

buna ilişkin faturaları, poşetleri, kutuları ve benzeri malzemeleri kullandıklarını, markaya ilişkin görselleri de bu şekilde kullandıklarını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 29, 149 ve 159. maddeleri gereğince davacılar adına 2014/96860 ve 2016/26626 numara ile 43. ve 30. sınıfta tescilli "Doğan Dondurma" ve "Gaziantep Doğan Dondurma" ibareli markalara vaki tecavüz nedeni bu markanın kullanıldığını, ambalaj, kutu, poşet ve kartvizitlere el konulması,

toplatılması ve tabelalarının indirilerek kullanımına son verilmesi yönünde ihtiyati tedbir verildiğini, davalının fiilinin marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek marka hakkına tecavüzün tespiti ile önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; SMK'nın 29/2. maddesi uyarınca tecavüz davasına dayanak markanın dava tarihinden itibaren en az beş senedir tescilli olması gerektiğini, davalının Mersin ilinde faaliyet gösterdiğini, davalının asıl ilk marka sahibi olan ile markanın kullanımı için 25.000,00 TL ücret karşılığında süresiz olarak anlaştıklarını, davalının isim hakkını süresiz olarak 'dan aldıktan çok sonra davacıların isim hakkını aldıklarını, haksız kullanımın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı firmanın davacı tarafın markasını birebir kullanmak suretiyle Mersin ilinde aynı işi yaptığını, buna ilişkin faturaları, poşetleri, kutuları ve benzeri malzemeleri kullandıklarını, markaya ilişkin görselleri de bu şekilde kullandıklarını, bu şekilde davacı markasının tanınmışlığından faydalanarak haksız kazanç sağladıklarını, davacı şirkete ait nezdinde 2014/96860 ve 2016/26626 numara ile 43. ve 30. sınıfta tescilli "Doğan Dondurma" ve "Gaziantep Doğan Dondurma" ibareli markasının şekil, desen, renk, metin ibarelerinin birebir aynısının kullanıldığı,

ürünlerin üretim tarzı itibari ile marka taklidi olduğu, aldatıcı nitelikte olduğu ve iltibasa yol açabileceğinin denetime elverişli bilirkişi raporları ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının, davacıya ait 2016/26626 ve 2014/96860 numaralı nezdinde kayıtlı markasına yönelik tecavüzün men'ine davalının "Doğan" ibaresini taşıyan her türlü malzeme, reklam panosu ve benzeri materyalin üzerindeki "Doğan" ibaresinin silinmesi mümkün ise silinmesine, silinememesi halinde imhasına, karar kesinleştikten sonra ilanına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti ve önlenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.