Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/191 K.2024/9072

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekili tarafından dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde davalılardan tahsili talep edilen miktardan reddedilen ve temyize konu edilen meblağ dava ve ıslah tarihlerindeki TCMB yabancı para döviz efektif satış kuruna göre (1.170,00 USD=3.117,00 TL, 30.790,00 USD=113.553,00 TL, 2.160,00 USD=5.755,00 TL, 30.240,00 USD=111.525,00 TL) toplamda 233.950,00 olup, kabulüne karar verilip de davalılar tarafından temyize konu edilen miktar ise (12.350,00 USD=32.905,00 TL, 19.440,00 USD=51.795,00 TL) toplam 84.700,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır.