Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2418 K.2025/1211

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ticaret unvanının çekirdeğini oluşturan "..." ibaresi ile ilgili olarak, şirketin faaliyet alanını oluşturan inşaat hizmetlerinde kullanılmak üzere 20.01.2017 tarihinde 37. sınıfa giren hizmetler bakımından yapılan marka başvurusunun, davalı şirketin 99/017300 numara ile tescilli "...+şekil" markası mesned alınarak ilgili kurumca reddedildiğini ileri sürerek davalı şirkete ait 99/017300 numara ile tescilli markanın, tescilli olduğu sınıflardan 37. sınıfa giren hizmetler yönünden kullanılmama nedeniyle iptaline ve sicilinden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu müvekkili markasının 37. sınıftaki hizmetlerde kullandığı gibi sair "..." ve "..." esas unsurlu markalarının 20., 35., 39., 40., 41., 42., 43., 44. ve 45. sınıflara dahil emtia hizmetlerinde işlevine uygun kullanıldığını, bahse konu markaların tescilli oldukları sınıflar ile 37. sınıftaki hizmetler benzer olduğundan müvekkilinin öncelik hakkının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu markasını, tescilli olduğu 37. sınıftaki hizmetlerde yer alan, inşaat hizmetleri, inşaat araç-gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetlerinde ciddi şekilde kullandığı, sair emtia açısından ciddi kullanımının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 99/017300 numaralı "...+şekil" markanın 37. sınıfta bilirkişi raporu ile de tespit edilen bazı emtia ve alt emtialarda dava tarihinden önceki 5 yıllık sürede kullanılmadığı, "mobilyalara ilişkin döşeme hizmetleri, inşaat araç gereçlerinin ve iş makinalarının kiralanması hizmetleri" emtiaları yönünden ciddi bir kullanımın bulunmadığı, "inşaat hizmetleri, inşaat araç-gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetlerinde" ciddi şekilde kullanımın tespit edildiği,

somut uyuşmazlıkta davalı 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 26/2 hükmü uyarınca markanın iptalini talep etmekte hukuki yararı bulunan ilgili kişi olduğundan aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli, gerekçeli olarak düzenlendiği usul ve yasaya uygun olduğu, 37. sınıfta tescilli hizmetlerde kullanımı tespit ve ispat edilen hizmetler dışında kalan hizmetler yönünden kullanılmayan markanın kısmi hükümsüzlüğüne ilişkin kararın hukuka uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kullanmama nedeniyle marka iptali talebine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Davacının temyizine gelince, uyuşmazlık üçüncü kişi tarafından davalı adına tanzim edilen faturaların, davalının markasının 37. sınıfta kullandığını ispata yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ticari kayıtlarına göre inşaata yönelik satışının bulunmadığı, "Yapılmakta Olan Yatırımlar Hesabı" altında ...

Otel Arsası, Etüt ve Proje Giderleri vb açıklamaların kullanıldığı, inşaat yapımında kullanılan malzeme ve hizmet alımının kaydedildiği, 2102-2016 inşaat maliyetlerinin belirtildiği, yapımı devam eden bu projeye ilişkin yapılan masraflar için alınan faturalarda " ...

Otel" ibarelerinin bulunduğu, söz konusu proje için yapılan yatırım bedelleri ve %45'i tamamlanan inşaatın ekspertiz değeri dikkate alındığında dava konusu ... markasının 37. sınıf hizmetlerde yer alan inşaat hizmetleri, inşaat araç-gereçlerinin ve iş makinalarının kiralanması hizmetlerinde ciddi şekilde kullandığı görüşüne yer verilmiştir.

Ancak bilirkişi raporunda belirtilen faturalar davalı tarafından değil, dava dışı şirketler tarafından davalıya satılan mal ve hizmetler için düzenlenmiştir. Bu faturaları düzenleyenler dava dışı şirketler olduğundan, davalının markasını kullandığının ispatına yeterli olup olmadığı ancak davalı ile bu faturaları düzenleyen şirketler arasında marka kullanımına ilişkin lisans sözleşmesi bulunmasına bağlıdır.

Dosya kapsamından anlaşıldığına göre böyle bir sözleşme de bulunmamaktadır.

Bu durumda, yeni bir bilirkişi heyetinden dosya kapsamına uygun rapor alınarak 37. sınıf hizmetlerde davalının ciddi kullanımının olup olmadığı, bu inşaatın süreci incelenerek inşaatın devam etmesinin SMK'nın 9/1 hükmü kapsamında haklı neden olup olmadığı konusunda yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.