Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/2915 K.2025/1178

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin tescilli ambalaj deseni tasarımlarının sahibi olduğunu, aynı zamanda tescilli (marka +şekil )" markasının da sahibi olduğunu, " markası ve tasarımının tanınmış olduğunu, davalının müvekkiline ait tasarımı taklit ederek tasarım hakkına tecavüz ettiğini, davalı tarafından müvekkiline ait tasarımın birebir aynısının kendi markaları adı altında satılmaya çalışıldığını, davaya konu her iki tasarımın birbirinin aynısı olduğunu, müvekkili işletmesinin itibar kaybedeceğini ve davalının haksız kazanç sağlayacağını,

müvekkil adına tescilli ambalaj deseni tasarımının müvekkilin tanınmış ürünlerinde yoğun olarak kullanıldığını ileri sürerek davalının müvekkiline ait tescilli ambalaj desenimarkası ürünlerinde kullandığı tanınmış tasarımından doğan haklarına vaki tecavüzün tespitine, men’ine ve ref’ine, müvekkile ait tasarımın aynısını ve ayırt edilemeyecek kadar benzerlerini ihtiva eden tüm ambalajların ve ürünlerin toplatılmasına,

müvekkile ait tasarımın aynısını ve ayırt edilemeyecek derecede benzerini kullanmak suretiyle yaratılan haksız rekabetin tespitine ve men’ine, fazlaya dair talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ve müvekkile ödenmesine, 5.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; somut uyuşmazlık bakımından asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu dava dilekçesinde iddia edildiği gibi ürünler arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik mevcut olmadığını, davalı müvekkiline ait olan ürün incelendiğinde görüleceği üzere müvekkile ait "77" markası ile davacı şirkete ait olduğu iddia edilenmarkası ve ambalaj tasarımında benzerlik bulunmadığını, ürün ambalajları incelendiğinde müvekkilin ürününün ambalaj üzerindeki yazılar ve rakamlar tamamen farklı iken gofret resimlerindeki gofret şekillerinin dahi farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait ürün ambalajının tüketiciler açısından davacı ambalajıyla karıştırılmaya yol açacak nitelikte bulunduğu, davalı eyleminin marka ve faydalı model hakkına tecavüz oluşturduğunun bilirkişi raporuyla da sabit olduğu, davalının bu tecavüzünün her halükârda davacının sahip olduğu pazar payına olumsuz etkisinin bulunacağı, marka hakkı tecavüze uğrayan marka sahibinin, tecavüz fiilleri nedeniyle manevi tazminat isteyebileceği, eylemi gerçekleştirmede davalının kusurlu olduğu,

marka hakkına tecavüz vuku bulduğunda manevî tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın tecavüz yönünden kabulü ile davalının davacı adına tescilli 2013/06618 başvuru numaralı tasarımı ile ürünlerinin satış yapmak suretiyle davacının tasarım hakkına tecavüz ettiğinin tespitine, tecavüzün ref'ine ve men'ine, haksız rekabetin tespitine ve men'ine, davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile.

5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, marka tescilinden doğan haklara tecavüz edilerek üretilen veya satılan ürünlere Türkiye sınırları içinde veya gümrük veya serbest liman veya serbest bölge gibi alanlar dahil bulundukları her yerde el konulmasına ve dava sonunda masrafları davalı tarafa ait olmak üzere elkonulan ürünlerin imhasına karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait tescilli ambalaj tasarımının davalı tarafın ürünlerinde kullanıldığı iddiasına dayanan endüstriyel tasarım hakkında tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.