Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3044 K.2024/4063

Taraflar arasındaki itirazın iptali karşı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince karşı davanın tefriki asıl dava yönünden dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesince davanın esasına girilerek deliller toplanıp esas yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, davanın yeniden görülmesi için dosyayı kararı veren mahkemeye gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu durumda, Bölge Adliye mahkemesinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.