Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3301 K.2025/1545

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının "..." ibareli 2019/18656 sayılı marka başvurusuna davalı şirketin "..." ibareli markası mesnet

gösterilerek yapılan itiraz üzerine marka başvurularının reddedildiğini, davalının 99/013370 sayılı "..." ibareli markanın tescil

kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler yönünden kullanım ispatı talep ettiklerini, 44. sınıf yönünden kullanım ispatının sunulmadığını, ancak 05.sınıf bakımından

itirazın incelemeye alındığını, markaların bambaşka ibarelerden türetilmiş olması nedeniyle farklılık arzettiklerini, ortak olan "levo" ibaresinin ilaç sektöründe yaygın olarak kullanılan ilaç

etken maddesinin kısaltılması olduğunu, müvekkilinin müktesep haklarının yok sayılmasının hukuka aykırılık taşıdığını ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK)’nın 2020-M-4452 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 99/013370 sayı ile 05 ve 42. sınıfta tescilli olan "..." markasının sahibi olduğunu, "..." ve "..." markalarının birbirlerine benzediklerini, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, R, L, E, V, O harflerinin markada ortak olarak yer aldığını, davacının kazanılmış hakkının bulunmadığını, başvurunun kötüniyetle gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalıya ait "...+şekil" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı,

başvuru markasının kapsamında yer alan ilaç ve benzeri mallar açısından hedef kitlenin bu ürünleri reçete eden doktorlar, reçeteli ilaçların satışını yapan ecza depoları ve eczacılar olduklarından bilinç düzeyi yüksek kişiler olmakla beraber diğer kalan mallar açısından ise hedef kitlenin herhangi bir kişi veya kişiler şeklinde ortalama tüketicileri olduğu,

ortalama düzeydeki tüketici kesimi ve bazı mallar açısından da bilinçli hedef kitle (doktor ve eczacı gibi) açısından başvuru konusu işaret ile davalının tescilli markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar / hizmetler algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesindeki iltibasın bulunmadığı, davacının önceki markası aleyhine kullanmama nedeniyle hükümsüzlük davası açılmış ise de bu kararın henüz kesinleşmediği,

taraf markaları arasında iltibas da olmadığından sırf dava açılmasının ve yeniden yapılan marka başvurusunun kötüniyet olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK’nın 2020-M-4452 sayılı kararın iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka tescil başvurusunun reddine dair YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.