Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3430 K.2025/1432

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin 2019/92619 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin tescilli "..." asıl unsurlu markalarına dayanarak bu başvuruya itiraz ettiğini, TÜRKPATENT tarafından itirazın kısmen kabul edilerek bazı mal ve hizmetlerin başvuru kapsamından çıkarıldığını, ancak başvurunun tamamen reddi için yapılan itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru ile müvekkili markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, sadece birkaç harf değişikliği içerdiğini, mal ve hizmetlerin benzer nitelikte bulunduğunu,

markalar arasında karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu, tescil edilmesi halinde davalı markasının müvekkili markalarının serisi olarak algılanabileceğini, davalının bu başvuru ile müvekkilinin tanınmışlığından haksız yararlanacağını ve markalarının itibarına zarar vereceğini, ayrıca kötüniyetli hareket ettiğini ileri sürerek 2020-M-8652 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkili adına tescilli 2015/15880 sayılı "..." ibareli markanın bulunduğunu, esas unsuru aynı olan bu marka nedeniyle müvekkilinin kazanılmış hakkının olduğunu, müvekkili başvurusu ile davacı adına tescilli "..." ibareli markaları arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, bu sebeple 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü kapsamında iltibasın bulunmadığı, davacı tarafın "..." ibareli başvuru üzerinde aynı Kanun'un 6/3 hükmü anlamında önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliğinin kanıtlanmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/5 hükmünde öngörülen koşulların da oluşmadığı ve dava konusu başvurunun kötüniyetli olduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu "..." markasının, davacının tescilli "..." asıl unsurlu markaları ile SMK'nın 6/1 hükmü kapsamında iltibas tehlikesi oluşturduğu, özellikle başvurunun 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden davacı markalarıyla bağlantılı ve benzer olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak YİDK’in 2020-M-8652 sayılı kararının kısmen iptaline, 2019/92619 sayılı markanın 35. sınıftaki ilgili hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar vermiş, karar, davacı ... davalı Kurum vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.