Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3462 K.2025/1754

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ... İnşaat Ltd.

Şti.'nin 2014 yılında davalı bankadan kredi kullandığını, müvekkilinin dava dışı şirketin kredi kullanabilmesi için şahsına ait 4 adet taşınmazı kredi teminatı olarak ipotek vermeyi kabul ettiğini, ilerleyen süreçte davalı bankanın müvekkili hakkında asıl borçlunun kredi borcunu ödemediği gerekçesiyle ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlattığını, müvekkilinin ilgili icra dosyasında kredi borçlusu veya kefili gibi gösterilerek kalan borcun tamamından bütün mal varlığıyla sorumluymuş gibi gösterildiğini, oysa ipotek veren üçüncü kişi olarak müvekkilinin sorumluluğunun taşınmazların değeri ile sınırlı olduğunu,

davalının kötü niyetli olduğunun açık olduğunu ileri sürerek müvekkilinin takibe konu edilen alacakta sadece ipotek olarak verdiği taşınmazları ile sınırlı sorumlu olduğunun tespiti ile müvekkili yönünden başlatılan icra takibinin iptaline ve müvekkilinin takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu icra dosyasının, kredi belgelerinin ve ipotek sözleşmesinin incelenmesinde, davacının 3.000.000,00 TL üst limit ipoteği ile taşınmazlarını davacı lehine ipotek verdiği, takibin, davacının üst limit ipoteğinin altında, taşınmazlar değerince ve ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle yapıldığı, davalı tarafın asile başvurmaksızın ipoteğin paraya çevrilmesini talep etmesine herhangi bir yasal engel olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.