Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/356 K.2024/8950

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin 2015/97505 başvuru nolu ve "... Cafe&Bistro + şekil" ibareli markanın tescili talebiyle yaptığı başvurunun davalı şirketin "..." ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkillerinin marka yaratırken isim arayışında Değirmenaltı muhitinden yola çıkarak,

değirmenin İngilizce karşılığı olan "mill" ile muhit, civar, etraf anlamında olan "side" sözcüğünü bir araya getirdiğini, diğer davalının "..." ibareli markasının "yamaç" anlamına geldiğini, markalar arasında biçim, algılama, görünüm ve anlam bakımından bir benzerlik bulunmadığını, ayrıca diğer davalı otel işletmecisi iken müvekkilinin alkolsüz kafe işletmecisi olduğunu, davalının redde mesnet gösterilen markaları ile müvekkilinin markası arasında ticari, ekonomik ya da idari bağlantı kurulma ihtimali bulunmadığını ileri sürerek,

YİDK'nın 19.06.2017 tarih ve 2017-M-4863 sayılı kararının iptali ile dava konusu markanın tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli markalarının tanınmış marka statüsünde olduğunu, müvekkilinin "side" unsurlu markalara yatırım yaparak seri marka oluşturduğunu, davacının başvurusunun müvekkilinin itiraza mesnet markalarına ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, içerdiği hizmetlerin de aynı olduğunu, başvuru markasının tescil edilmesi halinde müvekkilinin tanınmış marka hakkına da zarar vereceğini, markalarının sulanmasına ve ayırt ediciliğinin kaybolmasına sebep olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu marka kapsamındaki 43. sınıf hizmetlerin davalının itiraza mesnet markaları kapsamında aynen yer aldığı, markalar görsel olarak incelendiğinde, davacı markasında yer alan "Cafe&Bistro" ibarelerinin genel kullanıma tabi kelimeler olup ayırt edici özelliklerinin bulunmadığı, markada yer alan değirmen şekil unsurunun ise ayırt ediciliğe katkısının zayıf olduğu,

kavramsal olarak incelendiğinde, "..." ibaresi “yamaç” anlamına gelirken "..." ibaresinin “değirmen yanı”, “değirmen kıyısı” olarak tercüme edilebildiği ve markalar arasında anlamsal farklılığa sebep olduğu, taraf markalarındaki "..." ve "..." kelimeleri birlikte incelendiğinde, kelimelerin bir bütün olarak telaffuz edildiği, sadece baş harflerinin "M-" ve "H-" şeklinde farklı olduğu, kelimelerde yer alan diğer harflerin birebir aynı olduğu ve aynı dizilişte yer aldığı, bu harflerin yapısı gereği özellikle büyük harf yazılışlarında birbirlerine çok benzer özellikler taşıdığı,

kelimelerde yer alan diğer 7 harfin aynı dizilişte olduğu da dikkate alındığında bu kelimelerin görsel olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, telaffuz edilirken de ilk harfleri hariç telaffuzlarının da aynı olduğu, bu durumun markaların 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzer olmasına ve markalar arasında iltibas ihtimalinin ortaya çıkmasına sebep olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV.BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla.

Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, başvuru ile itiraza mesnet markanın esas unsurunu oluşturan ibarelerin harf diziliminin ilk harf dışında birebir aynı olması markaları görsel ve işitsel olarak yüksek düzeyde benzer kıldığı gibi, ibarelerin ilk harflerinin yazılışları da yerel mahkeme kararında belirtildiği gibi benzerlik gösterdiğinden bu halin de markalar arasındaki benzerliği artırdığı,

bu durumda markalar aynı/benzer mal/hizmetlerde kullanıldıklarında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunduğu ve karıştırılma ihtimalinin tescil için başvurusu yapılmış marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsadığı, taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V.TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.