Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/3693 K.2025/2052

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” markasının sahibi olup tüketiciler nezdinde belirli bir tanınırlığa ulaştığını, davalının “...” markasını ürünlerinde kullanmak suretiyle müvekkiline ait marka ile iltibasa sebebiyet verdiğini, davalı tarafın hukuksuz kullanımına son vermek için ihtarname keşide edildiğini, davalının cevabi ihtarnamesinde markayı kullandığını kabul etmekle birlikte, kullanmaya devam edeceğini beyan ettiğini, davalının, müvekkiline ait markaya tecavüz fiilini gerçekleştirdiğini ve eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğini,

müvekkilinin büyük zarara uğradığını ileri sürerek davalı şirket adına tescilli "..." markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davalı şirketin ticaret unvanından "..." ibaresinin çıkarılmasına, marka haklarına tecavüzünün önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin mevcut ünvanı ile 04.06.2020 tarihinde kurulduğunu ve “...+şekil” ibareli markasını hiçbir itirazla karşılaşmaksızın tescil ettirdiğini, mutlak ret nedenlerinin marka tescil aşamasında re'sen gözetilen bir husus olduğunu, dava konusu markalar arasında iktibas ve iltibas bulunmadığını, “...” ibaresinin et üreten/pazarlayan işletmecilerin kullandığı genel-yaygın bir konsept olduğunu, “...” ibaresinin başka şirketler tarafından kullanılmasının yasaklanamayacağını, davacının kullanımının ciddi ve gerçek bir kullanım olduğunun ispat edilmesi gerektiğini,

müvekkilinin kullanımlarının gerek tescilli marka gerekse ticaret unvanına dayanması sebebiyle haklı ve yasal olduğunu ve kullanımlarının markanın tescilinden sonra başladığını, davacının tecavüz iddiasının mesnetsiz, zarar iddiasının ise soyut olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal bakımlardan ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde karıştırılma ihtimali bulunduğu,

davalıya ait marka bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 ve 25/1 hükümleri koşullarının gerçekleştiği, bu nedenle davalı kullanımlarının haksız rekabet fiili olarak değerlendirilebileceği, davalının ticaret unvanından “...” ibaresinin terkini koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2020/59006 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davalının ticaret unvanında yer alan “...” ibaresinin terkinine, davalı markası olan 2020/59006 sayılı markanın, 2019/119170 sayılı davacı markasına olan tecavüzünün durdurulmasına ve giderilmesine,

30.000,00 TL manevi tazminatın 18.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 140.471,01 TL maddi tazminatın 18.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü, ticaret unvanının terkini, markaya tecavüzün önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.