Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4394 K.2024/6098

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 06.02.2024 tarihli ara karar ile davalı vekilinin ihtiyati hacze itirazı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının davalı hakkında başlattığı icra takibine dayanak alacağın kur farkına ilişkin olduğu, davalının takibe kısmi itirazının bulunduğu, eldeki davanın davalının itiraz ettiği bölüme ilişkin olduğu,

alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği ve bu nedenle ihtiyati haciz kararı verilemeyeceği, itiraz üzerine ihtiyati haczin kaldırılması gerektiği hususları gözetilmeksizin yanılgılı ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin 06.02.2024 tarihli ve 2023/442 E. sayılı ara kararının kaldırılmasına, ihtiyati hacze yapılan itirazın kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 06.02.2024 tarihli ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına,

davalı tarafından 27.12.2023 tarihinde depo edilen 622.610,42 TL üzerinde başkaca ihtiyati haciz ve tedbir kararı yok ise davalıya iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 08.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz talebinin reddine ilişkin 08.05.2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.