Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4543 K.2025/3181

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Kayseri ve Samsun illerinde bulunan '..." ve "..." isimli restoran zincirinin sahibi olduğunu, davalı ...'ın 19.03.2011-01.08.2020 tarihleri arasında genel müdür olarak, diğer davalı ...'ın ise 10.03.2015-01.08.2020 tarihleri arasında ... ve daha sonra şube müdürü olarak çalıştığını, davalılar ... ve ...'ın müvekkiline ait iş yerinde bulundukları konumu da kullanarak müvekkilini dolandırdıklarını, davalılar ... ve ...'ın hem davacının iş yerinden hırsızlık yaptıklarını hem de davacının işiyle benzer bir işyeri açarak haksız rekabet hükümlerine aykırı hareket ettiklerini, davacıya ait lezzet,

tasarım ve logoları kullanarak "..." isimli iş yerini eşleri adlarına açtıklarını, esnafa da açtıkları iş yerinin davacıya ait "..." ve "..."'ın şubesi olduğunu söylediklerini, davalıların açtığı iş yerinde davacıya ait görselleri kullandıklarını ve görselleri davacının yaptırdığı reklamcıya yaptırdıklarını ileri sürerek davalıların müvekkiline ait markaya tecavüzünün önlenmesi ve men'ine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ile 200.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerden ... ve ...'ın dava dışı ... İnşaat Gıda İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin işçisi olarak çalıştıklarını, herhangi bir rekabet yasağına ilişkin sözleşme bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markanın davalılarca kullanıldığına dair bir belge sunulmadığı, marka hakkına tecavüzden bahsedilemeyeceği, davacı tasarım ihlali iddiasında bulunmuş ve 2017/00566 sayılı tasarımı gerekçe olarak göstermiş ise de ilgili tasarım davacı adına değil dava dışı ... Otomotiv İnşaat Taahhüt Ltd.

Şti. adına tescilli olduğu, bu şirket ile davacılar arasındaki ilişkinin tespit edilmediği, davacı tarafça lisans sözleşmesi sunulmuş ise de sözleşmenin noter onaylı olmadığı, her zaman düzenlenebilecek adi sözleşme niteliğinde olduğu, davacının taraf gerek dava dilekçesinde gerekse cevaba cevap dilekçesi ile delil dilekçesinde lisans sözleşmesinden hiç söz etmediği, bu nedenle bu sözleşmenin dava açıldıktan sonra düzenlenmiş olabileceği, taraf ehliyetinin davanın açıldığı tarihe göre değerlendirilmesi gerektiği, marka lisans sözleşmesinin bu nedenle dikkate alınmadığı,

davacılara ait bir tasarım bulunmadığından tasarım ihlalinin de söz konusu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'na ait ... ibareli markanın davalılarca kullanıldığına dair bir belgenin dosya kapsamında mevcut olmadığı, davacıya ait tescilli bir tasarım bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, gerekçede hata edilmediği, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.