Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4667 K.2024/6487

Taraflar arasındaki menfi tespit davalarının ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, asıl davada davacının davalı .... Ltd. Şirketi hakkında açtığı davanın kısmen kabulü ile davacının takip dışı 20.10.2004 düzenleme, 12.12.2004 ödeme tarihli 3.842,25 TL ve 25.01.2005 ödeme tarihli 1.200,00 TL bedelli bonolar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, Antalya 2. İcra Müdürlüğünün 2006/5781 E. sayılı takip dosyasında işlemiş faizin 35.029,59 TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespitine, Antalya 4. İcra Müdürlüğünün 2006/15918 E. sayılı takip dosyasında takip konusu işlemiş faizin (58.800,00-58.273,97=) 526,03 TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı ... İnşaat Turizm Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.06.2022 tarih, 2020/8217 E. ve 2022/4937 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı ... İnşaat Turizm Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme istemi Dairemizin 13.07.2023 tarih, 2022/6587 E., 2023/4457 K. sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Davacı S.S Mega Sahil Evleri Konut Yapı Koop. vekili tavzih dilekçesi ile hükmün icrasında tereddüt meydana geldiğini, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 07.11.2019 tarihli bozma ilamına mahkemece uyulduğunu ve neticeten "Antalya 2. İcra Müdürlüğünün 2006/5781 E. sayılı takip dosyasında işlemiş faizin 35.029,59 TL'lik kısmından borçlu olmadığının TESPİTİ" şeklinde hüküm kurulduğunu, bu hükmün Yargıtay ilamına göre akdi faiz yerine reeskont avans faizi hesaplaması gereği olduğunu,

hükümde "akdi faiz yerine reeskont avans faizi uygunlanması" şekilde bir ibare bulunmadığından ilgili icra dairesince takipte akdi faiz uygunlanmaya devam edildiğini, mahkeme hükmünde tereddüt yarattığından hükmün açıklanmasını, tereddütün ortadan kaldırılmasını ve bu hususta Antalya İcra Müdürlüğünün 2022/238818 E. (eski esas Antalya 2.İcra Dairesinin 2006/5681 E.) sayılı dosyasına müzekkere gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 04.04.2024 tarihli ek karar ile Mahkemenin 2020/58 E., 2020/203 K. sayılı karraının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarih 2020/8217 E., 2022/4937 K. sayılı kararı ile kararın onanmasına karar verildiği, taraf vekillerinin karar düzeltme talebinin de reddedildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği, Antalya Genel İcra Dairesi 2022/238818 E. sayılı takip dosyasına yazılan müzekkere cevabında, tereddüt oluştuğuna ilişkin Mahkemeye her hangi bir bildirimde bulunulmadığı, ilamın infazı işlemlerinin de devam ettiği, bu haliyle ilamın infazında tereddüt oluşmadığının bildirildiği anlaşıldığından davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

04.04.2024 tarihli ek karar asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, 04.04.2024 tarihli ek kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.