KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2024/4710 E., 2025/2932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2025
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/1358 Esas, 2024/1000 Karar
- Hüküm
- Davanın kabulü
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/417 E., 2021/380 K.
Karar Metni
487 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili hakkında İstanbul Anadolu 8. İcra Müdürlüğünün 2020/11381 E. sayılı dosyasında ilamsız icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin davalıya herhangi bir borcu bulunmadığını, çekin davalıdan alındığını, müvekkilinin alacaklı olması sebebiyle bu çeki 04.05.2019 tarihinde bankadan tahsil ettiğini, bu çek dışında taraflar arasında başka ilişki bulunmadığını, çekin bir ödeme aracı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; borçlu ...'ün,... şirketinin de tek sahibi olduğunu, müvekkili ile davacı arasında havlu alım satımı konusunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin anlaşmaya istinaden bahse konu çeki davacıya verdiğini, malların müvekkiline teslim edilmediğini, müvekkilinin vermiş olduğu çekin bankadan tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı (çek borçlusu) tarafından çekin taraflar arasındaki havlu alım satımına ilişkin verildiği yönünde herhangi bir yazılı delil sunulmadığından davalının ödemiş olduğu çek bedelinin iadesini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin ticari defterlere delil olarak dayanmadığı, defter inceleme talebinde bulunmadığı, dosyaya sunulan fotoğraflar ve WhatsApp yazışmalarının çekin avans çeki olduğunu ve bedelsiz kaldığını, ödenen bedelin iadesi gerektiğini ispatlayamadığı, ispat yükümlülüğünün davalı alacaklı üzerinde olduğu,
davalı alacaklı tarafından ispat yükümlülüğünün yerine getirilemediği anlaşılmakla mahkemece bu gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekir iken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın özetlenen gerekçelerle kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/4710, K. 2025/2932, 29 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama