Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4727 K.2024/9009

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı Bankanın müvekkilleri aleyhine Kahramanmaraş 4.İcra Müdürlüğü’nün 2010/3149 sayılı dosyası ile giriştiği icra takibinde yapılan 8.500.00 TL ödeme neticesinde davalı banka vekilince alacak kalmadığı için icra takibinden feragat edildiğini, buna rağmen davalı bankanın aynı sözleşmeye dayanarak Kahramanmaraş 1.İcra Müdürlüğü’nün 2010/7052 sayılı icra dosyası ile kötü niyetli olarak ilamsız takip yaptığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, müvekkillerinin menfi tespit davası açmakta hukuki yararlarının bulunduğunu ileri sürerek müvekkillerinin borçlu olmadığının tespiti ile % 40 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iddia edildiği gibi mükerrer bir takibin yapılmadığını, davacıların genel kredi sözleşmesinde 20.000,00 TL borca kefil olduğunu, Kahramanmaraş 4.İcra Müdürlüğü’nün 2010/3149 sayılı icra dosyasında 8.500.00 TL tahsil edildiğini, borcun tamamı ödenmediği için ikinci kez icra takibine girişildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak her iki takibe dayanak kredinin farklı krediler olduğu, kredi sözleşmelerinden dolayı davacıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladıkları, takibe dayanak borçtan dolayı sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dosya kapsamında verilen önceki bozma kararımızda işaret edildiği gibi dava konusu takibe konu borcun, önceden kapatılmış olan Kahramanmaraş 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3149 E. numaralı dosyası kapsamında mükerrer takip niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda davalı vekilince bozma kararından sonra 18.09.2015 tarihinde dosyaya sunulan evraklar kapsamında değerlendirme yapılmış olup bu evraktan 50.000,00 TL bedelli kredi sözleşmesinin dava konusu takibe dayanak gösterilen kredi numarası ile ilişkilendirildiği, işbu sözleşmenin asıl borçlusunun ise ... olduğu, yine bu sözleşme bünyesinde kullandırılan kredinin takibinin yapıldığı hesap ekstrelerinin de sunulduğu, ancak sunulan hesap ekstrelerinde hesap sahibinin dava dışı ... ' ait olduğu tespit edilmiştir.

Her ne kadar bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunda dava konusu takibe konu borcun ... ' e kullandırılan kredilerden kaynaklandığı tespiti yapılmış ise de alınan rapor da denetime elverişli bulunmamış, dava konusu borcun kaynağı olan sözleşme açık bir biçimde işaret edilmemiştir.

Bu durumda dava konusu borcun dosya kapsamında bulunan 50.000,00 TL bedelli sözleşmeden de kaynaklanmadığının tespit edildiği ve davalı bankanın alacağını ispat yükü altında olduğu gözetilerek dava konusu takibe konu edilen davalı taraf borcunun hangi sözleşmeden kaynaklandığını tereddüte mahal bırakmayacak biçimde açıklayan, yeni bir bilirkişi tarafından yerinde inceleme ile hazırlanan rapor alınmak suretiyle ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.