Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4814 K.2025/3287

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ... tarafından dokuz yılı aşkın süredir kullanılmakta olan "... " markasını diğer müvekkili ... (...) adına kayıtlıyken devraldığını, anılan markanın TÜRKPATENT nezdinde 2011/41673 numara ile 17.05.2011 tarihinden itibaren tescilli olduğunu, davalı şirket bünyesindeki ...

Koza Gıda Tarım Hayvancılık San ve Tic A.Ş. tarafından üretilen peynir ürünlerinde "İpek " markasının müvekkillerinin “...” ve “... ” ibareli markalarıyla iltibasa sebebiyet verecek şekilde kullanılarak marka hakkına tecavüz edildiğini ileri sürerek müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet nedeniyle tecavüzün men’i ile şimdilik marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı marka sahibinin markanın kullanılması ile elde edebileceği muhtemel gelire göre hesaplanacak 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş;

daha sonra sunduğu 16.05.2017 tarihli ıslah ve açıklama dilekçesi ile davalarının tescilli ve önceye dayalı ihdas edilerek kullanılan işletme adlarının iltibasa yol açacak şekilde kullanılarak haksız rekabet halini oluşturması nedeniyle şimdilik kaybedilmiş müşteriler nedeniyle oluşan zarar ile yoksun kalınan kazanç ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) 68. maddesi kapsamında oluşan itibar tazminatı istemli olduğunu, en başından bu yana davalı markasının hükümsüzlüğünü de istediklerini,

bu durum kabul edilmezse bu beyanlarının ıslah olarak kabul edilerek davalının “İpek ” ibareli markasının hükümsüzlüğüne ve müvekkilinin marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin tespit, men ve ref’i ile hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ve müvekkiliyle aynı organik yapı içerisinde ve holding bünyesinde faaliyet gösteren dava dışı ...

Koza Gıda A.Ş'nin gıda üretim ve pazarlama alanında, süt ve süt ürünlerinin de olduğu bir kısım gıda ürünlerinde tescilli “İpek ” markası ile uzun zamandır faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin kendi tesislerinde ürettikleri süt ve süt ürünlerini bu meyanda davacıların dava konusu ettikleri her çeşit peyniri adlarına usulünce tescilli markaları ile piyasaya arz ettiklerini, davacıların geçmişte ... markası ile peynir üretim ve satışlarının hiçbir zaman olmadığı gibi müvekkilinin markalarıyla davalı markaları arasında iltibas da bulunmadığını,

tescilli marka kullanımının haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 556 sayılı KHK kapsamında davalının tescilli markasının kullanımının davacıların marka hakkına tecavüz oluşturmadığı ve bu nedenle markaya tacavüze ilişkin tazminat dahil davacı taleplerinin reddinin gerektiği, davacıların haksız rekabete ilişkin talebi açısından.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı TTK) 54. maddesi ve devam hükümlerinde haksız rekabetin düzenlendiği ve 55. maddesinde haksız rekabet oluşturacak durumların sayıldığı, marka hakkına tecavüz olmasa da ürün ambalajı ve satışa sunum şekli gibi hallerde yaratılan karşılaştırma nedeniyle haksız rekabetin söz konusu olabileceği, ancak ürün ambalaj benzerliği ürün ambalajının özgün oluşundan değil de zorunluluktan kaynaklanıyorsa ya da o ürün için sektörde herkes tarafından benzer şekilde kullanılıyorsa bu halde ambalaj yoluyla haksız rekabetin söz konusu olamayacağı,

dosya kapsamında davalının haksız rekabetini ispatlar somut bir delil de olmadığı gerekçesiyle, davanın tüm talepler yönünden ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile marka tecavüzüne ve haksız rekabete dayalı maddi ve manevi tazminat ile ıslah sonrası markanın hükümsüzlüğüne ilişkin davada; davacılar vekilinin 16.05.2017 tarihli ıslah ve açıklama dilekçesi sunduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 180/1 hükmünde davasını tamamen ıslah ettiğini bildiren tarafın bu bildirimden itibaren bir hafta içinde yeni bir dava dilekçesi vermek zorunda olduğunun, aksi halde ıslah hakkı kullanılmış sayılacağının ve ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edileceğinin düzenlendiği,

davanın kısmen ıslahının ise aynı Kanun’un 181/1 hükmünde düzenlendiği, buna göre davacı taraflarca sunulan ıslah dilekçesinin Kanunda belirtilen şartları taşımayıp harçlandırılmadığı ve bu nedenle Mahkemece ıslahın mahiyetinin tam veya kısmi olduğunun açıklanmadığı, davacının anılan dilekçesinin tamamen ıslah olarak kabul edilirse yeni dava dilekçesi verilmemesi; kısmen ıslah olarak kabul edilirse açılmış davaya yeni talepler eklenerek davanın genişletilip değiştirilemeyeceği gözetilerek İlk Derece Mahkemesince dosyanın dava dilekçesindeki talepler çerçevesinde değerlendirilmiş olmasının yerinde olduğu,

davalının tescilli marka kullanımı tecavüz oluşturmayacağı gibi davalının haksız rekabetini ispatlar somut bir delil de sunulmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin men'i ile maddi ve manevi tazminat istemi iken ıslah beyanı sonrasında marka hakkında tecavüzün tespit, men ve ref'i ile marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.