KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2024/483 E., 2024/6566 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/54 Esas, 2023/470 Karar
- Hüküm
- Ret
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin Sümerbank A.Ş. şubesine banka personelinin telkin ve yönlendirmesi ile para yatırdığını, paranın usulsüz olarak off-shore hesabına aktarıldığını, talep edilmesine rağmen paranın geri ödenmediğini ileri sürerek, davacının yatırdığı paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ING Bank A.Ş. ve fer’i müdahiller vekilleri; husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esasa ilişkin savunmalarda bulunarak davanın reddini istemiştir.
III.MAHKEME KARARI
Mahkemece bozma ilamına uyularak davacı tarafından aynı alacakla ilgili olarak, aynı davalı aleyhine Rize Asliye Hukuk Mahkemesinde 2004 yılında alacak davası açılmış ve Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 14.01.2014 tarihli bozma ilamına uyan Rize Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/550 Esas, 2014/768 Karar ve 27.11.2014 tarihli kararı ile davalının mevduatından davalı bankanın sorumlu olmadığı gerekçesiyle davalı İNG Bank A.Ş. yönünden davanın reddine karar verildiği,
karar taraflarca temyiz edilmeyerek 16.12.2015 tarihinde kesinleştiği, kesin hüküm dava şartı olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re’sen gözetilmesi gerektiği, işbu dava ile tarafları, konusu ve miktarı aynı olan davada verilen ve kesinleşen ret kararı eldeki dosya açısından kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
IV. TEMYİZ İNCELEMESİ
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, alacak istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.
2.6100 sayılı Kanun'un 115 inci maddesinin ikinci fıkrası.
3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/483, K. 2024/6566, 19 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama