Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4879 K.2025/3134

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2015/72834 sayılı “...” markasını 29, 35 ve 40. sınıflarda tescil ettirmek için davalı ...'e başvurduğunu, müvekkilinin "..." esas unsurlu markalarına dayanarak başvuruya yaptığı itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı başvuru markasının müvekkilinin markalarına ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, başvurunun kötüniyetli yapıldığını, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren başvuru sahibinin davacının gıda sektöründe tanınmış markasından haberdar olmamasının imkânsız olduğunu ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptalini ve 2015/72834 sayılı “...” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında herhangi bir benzerlik ve karıştırılma riski bulunmadığını, iş alanı ve logoların benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2015/72834 numaralı "...+şekil" ibareli marka başvuru kapsamında 29, 35 ve 40. sınıfta yer alan mallar ve hizmetler bulunduğu, bazı mal ve hizmetlerin davacının marka kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı ve benzer düzeyde ilişkili olduğu, taraf markalarının benzer görüldüğü, "..." markasında yer alan şekil unsuru ve emr ibaresinin tali kalması nedeni ile iltibas tehlikesini ortadan kaldırmadığı, davacı şirkete ait "..." ibareli markanın "unlu mamül" konusunda tanınmış olduğu,

ancak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6. maddesinin beşinci fıkrası anlamında tanınmış marka olmasının davalının farklı mallarda tescili istenen benzer işaret için tescil engeli oluşturmayacağı, davalı şirkete ait başvuru konusu markanın kullanılacağı emtia listesinde davacı şirkete ait emtia listesine benzer olmayan mallar ile davacı markasının kapsamındaki "unlu mamül" emtiasının birbirlerinden tamamen farklı nitelikteki mallar olmaları ve farklı ihtiyaçları karşılamaları nedeniyle aralarında herhangi bir bağlantı kurulmasının söz konusu olamayacağı,

kötüniyet iddiasının ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu YİDK kararının 29, 35 sınıfların tamamı 40 sınıfta "40/04 gıdaların işlenmesi hizmetleri", "40/05 hayvan kesim hizmetleri", "40/19 grupta baskı hizmetleri, ciltçilik hizmetleri" yönünden iptaline ve aynı emtialar için davalı markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ibareli markalar arasında ortalama alıcı kitlesi nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olduğu, başvuruya eklenen şekil unsurunun markaya ayırt edicilik sağlamadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03/10/2022 tarih ve 2021/4172 E.-2022/6566 K. sayılı kararında "..." ibaresinin "..." ibaresiyle benzer bulunduğu,

markalar arasında Mahkemece kabul kapsamına alınan 29,35 ve 40.sınıf mal ve hizmetler bakımından emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.