Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/4883 K.2025/3199

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/93225 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2009/53087 sayılı "..." ibareli markaya dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç hükmü uyarınca müvekkili başvurusunun kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, müvekkilinin 2004 yılından beri faaliyette bulunduğunu, kara, deniz ve hava taşımacılığı hizmetlerinde tanınmış marka haline geldiğini, müvekkilinin "..." ibareli markaların hak sahibi olduğunu,

müvekkili başvurusu ile redde mesnet marka arasında SMK’nın 5/1-ç maddesi hükmü anlamında bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-114 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvurunun kapsamındaki tüm hizmetler yönünden tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, taraf markalarında “...” ibaresinin ilk olarak okunup algılandığını, redde mesnet markanın asli ayırt edici unsuru olan “...” ibaresinin, davacı ... başvurusu içerisinde aynen ve esas unsur olarak yer aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarındaki ibarelerin Türkçe olduğu, sırası ile ortak olan "..." ibaresinin, sıfat olarak "dik, çıkması ve geçilmesi güç (yer), yalman, zor" anlamlarına geldiği, "havacılık" ibaresinin isim olduğu, davacı başvurusundaki "..." ibaresinin son harfi olan "K" harfinin yanında açık mavi bir çizgi bulunduğu, yazım şeklinin redde mesnet gösterilen markadan farklılık taşıdığı, "A" harflerinin ortasında çizgi bulunduğu, redde mesnet gösterilen markanın ise italik, küçük harfler ile sadece "..." ibaresini içerdiği,

dolayısıyla dava konusu markanın kompozisyonu ve bütün olarak farklı bir konseptte olması nedeniyle, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'in 2020/M-114 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, buna göre "..." ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet "..." ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan hizmetler yönünden bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, anılan madde kapsamında dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 2019/93225 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun, 2009/53087 sayılı "..." ibareli markaya dayalı olarak SMK'nın 5/1-ç hükmü uyarınca kısmen reddi üzerine yapılan itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 2020/M-114 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.