Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5028 K.2025/3083

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin, 19. sınıfta sayılan ürünler yönünden 2006/02724 tescil numaralı “GRANİTÜRK + Şekil” markasının sahibi olduğunu, müvekkili şirketin granit emtiası üretimi ile iştigal ettiğini, davalı adına tescilli markanın tescilli olduğu 19. sınıfta yer alan "Doğal Taşlar", "Doğal veya yapay taşlardan iç ve dış cephe, mekan ve zemin kaplamaları" emtialarında, tescil edildiği tarihten bu güne kadar hiç kullanılmadığını ileri sürerek davalıya ait 2006/02724 sayılı marka tescilinin, kullanmama sebebine bağlı olarak "Doğal Taşlar", "Doğal veya yapay taşlardan iç ve dış cephe, mekan ve zemin kaplamaları; karolar, fayanslar, kaldırım taşları,bordür taşları" emtiaları yönünden iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin markasını tescil tarihinden itibaren aralıksız olarak ciddi bir biçimde kullandığını, buna dair delillerini ibraz ettiklerini, faturalar, banka kayıtları ve Google Sokak Görünümü kayıtlarının müvekkilinin kendi adına tescilli markasını aktif olarak kullandığını açıkça gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kullanılmama nedeniyle markanın iptalinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 9 ve 26. maddelerinde düzenlendiği, iptal davalarında ispat yükünün marka sahibi üzerinde bulunduğu, davalı adına tescilli 2006/02724 numaralı "GraniTürk+şekil" markasının 19. sınıfta tescilli olduğu, davalı tarafından kullanıma delil olarak sunulan faturalar ve ticari defterler üzerinde mali bilirkişi tarafından yapılan incelemede, davalı şirketin faturaları üzerinde "GraniTürk+şekil" ibaresinin yer aldığı,

sektörel bilirkişi tarafından yapılan değerlendirmede davalı şirketin dekoratif granit taş işlemeleri alanında faaliyet gösterdiğinin belirtildiği, davalı tarafa ait www.granitürk.com isimli internet sitesi üzerinde yapılan incelemede, yapılan hizmetlere ilişkin bilgilerin yer aldığı, bu bilgiler üzerinde "granitürk" markasının kullanıldığı davalıya ait Instagram hesabında yine "GraniTürk" ibaresinin kullanıldığı ve verilen hizmetlere ilişkin bilgilerin yer aldığı tespitlerine yer verildiği, davalının yapmış olduğu hizmet ve faaliyete ilişkin olarak, "GraniTürk" markasını gerek internet ve sosyal medya hesaplarında kullandığı,

özellikle fatura ve ticari evrakları üzerinde "GraniTürk" markasını ayırt edici unsurunu bozmadan kullandığı, bu kullanımın SMK'nın 9/1 hükmünde belirtilen koşullara uygun bir kullanım olduğu, iptal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça dosyaya sunulan ve bilirkişiler tarafından incelenen faturalarda granit seramik karo, karo, duvar seramiği, fayans vb. ürünlerin mevcut olduğu, fatura tarihlerine göre davalının markasını bu emtiada dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içinde ciddi ve etkin bir şekilde kullandığının tespit edildiği, yine davalıya ait www.graniturk.com alan adlı internet sitesinde de benzer ürünlerin satış ve kesimini yaptıklarına dair tanıtımın bulunduğu,

davalının taş ocağının mevcut olmamasının markasını doğal taşlarla ilgili kullanmadığı anlamına gelmeyeceği, doğal taş üreten firmalardan aldığı taşların satışını yapmak suretiyle de markasını kullanabileceği, davalının markasının kısmen iptali için SMK’nın 9/1 hükmündeki şartların mevcut olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, SMK'nın 9. maddesi uyarınca, markanın belirli emtiada kullanılmadığı iddiasına dayalı marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.