Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/525 K.2024/8537

Taraflar arasındaki tasarımın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2018/03656 nolu tasarımının yenilik taşımadığını belirterek tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kötü niyetli olduğunu, davacının sunmuş olduğu faturaların dava konusu tasarım ile ilgili olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı tasarımının 09.06.2017 tarihli loresa ev gereçleri isimli youtube videosunda ki ürün ile karşılaştırıldığında yeni olduğu ancak bilgilenmiş kullanıcılar üzerinde yarattığı genel izlenimin benzer olduğu, videodaki ürüne karşılık davalı tasarımın ayırt edicilik unsurunun mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davalının tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalı adına tescilli 2018/03656 nolu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığından hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 57 inci maddesinin 2 inci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Taraflar arasındaki tasarımın hükümsüzlüğü davasına ilişkin yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davalı tasarımının 09.06.2017 tarihli loresa ev gereçleri isimli ... videosunda ki ürün ile karşılaştırıldığında yeni olduğu ancak bilgilenmiş kullanıcılar üzerinde yarattığı genel izlenimin benzer olduğu,

videodaki ürüne karşılık davalı tasarımın ayırt edicilik unsurunun mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davalının istinaf başvurusu, davaya konu davalıya ait ürünün ayırt edilemeyecek kadar benzerlerinin tasarım tescili için başvuru tarihinden önce kamuya sunulmuş olduğunun tespit edildiği, bu hali ile tasarım yönünden yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olmadığı, hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

2.Yapılan incelemede, sınai mülkiyet uzmanı ve tasarım uzmanından oluşan heyetten alınan bilirkişi raporunda; davalıya ait 2018/03656 nolu ''Bağlantı Elemanı'' başlıklı tasarımın 30.05.2018 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile geçerli olduğu, bu belgenin 21.02.2018 rüçhan tarihine sahip olduğu, sunulan delillerin rüçhan tarihinden önce kamuya sunulmuş deliller olması gerektiği, ''YOUTUBE Ev Gereçleri'' videosunun yüklenme tarihinin rüçhan tarihi öncesi olan 09.06.2017 tarihi olduğu, tasarımların genel görünüm özellikleri itibari ile birbiri ile aynı olduğundan dava konusu tasarımın anılan video karşısında ayırt ediciliğinin bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, aynı heyetten alınan ek raporda görüş değişikliğinin olmadığı görülmektedir.

3.Davalı vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde; kim tarafından yüklendiğinin tespit edilmesi mümkün olmayan bir görüntü baz alınarak karar verildiği yönünde itirazı olduğu, istinaf dilekçesinde de bu hususu belirttiği, bilirkişilerin konunun uzmanı olmadıkları ve internet üzerinden tarih değişikliğinin mümkün olduğu için YOUTUBE verilerinin güvenli olmadığı yönünde de bilirkişi raporuna itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

4. 6769 sayılı Sınai Mükiyet Kanunun 57 inci maddesinin 2 inci fıkrası, ''Koruma talep edilen bir tasarım, başvuru tarihinden veya rüçhan talebi varsa rüçhan tarihinden önceki on iki ay içinde tasarımcı veya halefi ya da bu kişilerin izni ile üçüncü bir kişi tarafından veya tasarımcı ya da halefleri ile olan ilişkinin kötüye kullanımı sonucu kamuya sunulması hâlinde bu açıklama tasarımın yeniliğini ve ayırt edici niteliğini etkilemez'' hükmünü havidir.

Bu madde hükmü kapsamında bir tasarımın yenilik kriterini yitirmemesi için kamuya sunulduktan itibaren en geç 12 ay içerisinde tasarım başvurusu yapılması gerekmektedir. Ancak kamuya sunulma hali tasarımcının izni ile olduğunda ya da üçüncü kişiler tarafından kötü niyetli olarak yapıldığında 12 ay sürenin yeniliği etkilememektedir.

Bu durumda yenilik araştırması yapılırken başvuru sahibinin ürünü kamuya sunduğu bazı yayımların başvuru öncesindeki 12 ay içinde başvuru sahibi tarafından ya da üçüncü kişiler tarafından kötü niyetli olarak yapılan bir yayım olduğu tespit edildiği takdirde başvuru yenilik nedeniyle reddedilmemektedir.

O halde, söz konusu videonun yüklenme tarihinin tespitinin işbu dava açısından çözümlenmesi gereken esas nokta olduğu gözetildiğinde, davalının bu yöndeki itirazlarını giderir şekilde bilgisayar mühendisinin de bulunduğu bir heyetten rapor alınarak anılan videonun yükleme tarihinin kesin olarak tespit edilmesi gerekirken aynı heyetten rapor alınması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.