Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/5569 K.2025/1866

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ve iştiraki olan şirketlere değişik zamanlarda para yatırdığını, karşı tarafın geçerli bir ortaklık ilişkisi kurmadan haksız ve usulsüz olarak topladığı paraları geri vermediğini, karşı tarafın faizin haram olduğunu dile getirerek yapılacak büyük yatırımlar ile her sene yüksek oranda kar payı dağıtılacağı ve istendiği an yatırılan paraların geri iade edileceği yönünde güven telkin ettiğini, müvekkilinin yatırdığı paranın defalarca istenmesine rağmen geri verilmediğini,

buna ilişkin Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1073 E. sayılı dosyasında görülen davada 7194 sayılı Kanun'un geçici 41. maddesi gereğince karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğini, kararda bahsi geçen kanun maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiğini, bu nedenle müvekkilinin yatırdığı paraların iadesini tekrar talep etmek için işbu başvuruyu yaptıklarını iddia ederek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, müvekkilinin şirkete ödemiş olduğu şimdilik 100,00 euronun ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalıya karşı aynı konuda açmış olduğu davada, Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1073 E. sayılı kararı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, karara karşı tarafların istinaf başvurusunda bulundukları, Dairenin 2020/1029 E. sayılı ilamıyla tarafların istinaf başvuru taleplerinin reddine, temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği, kararın taraflara tebliğ edildiği, ancak temyiz yoluna başvurulmaması üzerine 24.06.2021 tarihinde kesinleştiği, tarafları ve konusu aynı olan davanın daha öncesinde kesin hükme bağlandığı,

Anayasa Mahkemesi kararlarının geçmişe yürümeyeceği, iptal kararlarının iptal kararı öncesinde verilmiş iş ve işlemler ile kesinleşmiş mahkeme kararlarına uygulanamayacağı, İlk Derece Mahkemesince kesin hükmün varlığı nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda,

dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve özellikle kesin hükmün dayanağı olan 07.12.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Dijital Hizmet Vergisi İle Bazı Kanunlarda Ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesi ile getirilen düzenleme gereğince davacı ile davalı şirket arasında ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılacağının tespit edilmiş olmasına,

karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Kanun hükmü gereği bu tespiti içermesine göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.