Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2024/664 K.2024/8924

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ile tasarımın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından soğutucu dolap ürünü için 2018/07462 sayılı çoklu tasarım başvurusunun yapıldığını, müvekkili tarafından bu tasarım başvurusuna yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddine karar verildiğini, bununla birlikte 2018/07462/3,4,5 ve 6 sayılı tasarımların başka bir itiraz nedeniyle reddedildiğini, 1 ve 2 sayılı tasarımların tescilinin ise devam ettiğini, oysa bu tasarımların da bütün olarak bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yeni ve ayırt edici olmadığını, müvekkilinin dayanak tasarımları karşısında belirgin bir fark taşımadığını,

zaten anılan tasarımların birbirlerinin versiyonları şeklinde oluşturulduğunu, örneğin 1 numaralı tasarım ile 2 numaralı tasarım arasında sadece dolabın üst kısmında yer alan kanopi kısmı açısından fark bulunduğunu, iptal edilen 3,4,5 ve 6 numaralı tasarımlarda da bu detayın mevcut olduğunu, tek farkın tekmelikler açısından mevcut bulunduğunu ileri sürerek 2018 07462/1 ve 2 sıra numaralı tasarımlar açısından verilen 2019/T-722 sayılı YİDK kararının iptaline, ilgili tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının itirazına mesnet gösterdiği tasarımlar ve faydalı modeller ile dava konusu tasarımların farklı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen 1 ve 2 numaralı tasarımların, davacının itirazlarına dayanak gösterilen tasarımlar karşısında yeni ve ayırt edici olduğunu, 1 nolu tasarımda aydınlatma içeren kanopilerin dolap içerisinde gövdeye monteli bulunduğunu, 2 nolu tasarımda ise kanopilerin kapıya monte edildiğini, bu farklılığın tasarımları da birbirinden farklılaştırdığını, diğer tasarımlarda bu farklara ek olarak ayrıca ızgara kısımları, cam profil köşe kısımları bakımından farklılıkların mevcut olduğunu, soğutucu/dondurucu dolaplar bakımından tasarımcının özgürlük alanının kısıtlı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının itirazına mesnet 2017/06492/7 ve 13, 2018/06556/4, 2015/05815/7, 2015/06018/1 ve 2018/06710/1 sayılı tasarımların, dava konusu tasarımlardan farklı olduğu, ancak DM/091514-2 sayılı tasarım açısından tasarımın kanopi, kapak ve delikli ızgara yapısı bakımından dava konusu tasarımlara benzer bulunduğu, gövde ve ızgara yapılarının bağımsız iki bölüm olarak algılanabileceği, yine her iki taraf tasarımında da destek ayaklarının bulunduğu, mesnet tasarımda kulp yapısı, dava konusu tasarımlardakine benzer olmakla birlikte daha uzun yapılı olduğu gibi kanopi yapısının da daha dar olduğu,

ayrıca dava konusu tasarımlarda ızgaranın etrafı çerçeve ile sınırlandırılmışken, mesnet tasarımda böyle bir sınırlandırma bulunmadığı, tüm bu ortak unsurlar ve farklılıklar bir bütün olarak değerlendirildiklerinde ise tasarımların sahip oldukları farklılıkların, tasarımları aynı olmadan çıkarmakta ise de bilgilenmiş kullanıcı algısında birbirleri karşısında ayırt edici olarak değerlendirilmeleri için yeterli olmayacağı, başka bir deyişle DM/091514-2 sayılı tasarım ile dava konusu 2018/07462/1 ve 2 sıra numaralı tasarımların hitap ettiği bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne,

2019/T-722 sayılı YİDK kararının davacının itirazının reddine ilişkin kısmının iptaline, dava konusu 2018/07462/1 ve 2 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, içinde tasarımcı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda, dava konusu tasarımların, davacının itirazına mesnet DM/091514/2 sayılı tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olmadığının açıklandığı, anılan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, buna göre dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalının 2018 07462/1 ve 2 sıra numaralı tasarımlar açısından verilen 2019/T-722 sayılı YİDK kararının iptaline, ilgili tasarımların hükümsüzlüğü istemine ilişkidir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 77 nci maddesi.

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.