Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1025 K.2025/5800

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Türkiye'de meşhur "..." markalı hayvan yemi ürünlerinin satıcısı konumunda olduğunu, davacının "..." çatı markası altında ... Yem, ... Kurban Yem, ... İnatçı Yem, ...

Çayır, ... ... gibi pek çok markanın sahibi olduğunu, aynı zamanda 31. sınıfta “hayvan yemleri ve Tibbi amaçlı olmayan katkıları“ emtiasında tescilli 2010/24966 sayılı "... ..." ibareli markanın Türk Patent ve Marka Kurumu(TÜRKPATENT) nezdinde tescilli hak sahibi olduğunu, söz konusu markanın sektörde bilinen bir marka haline geldiğini, davalının TÜRKPATENT nezdinde adına tescilli 2019/65544 sayılı "..." ibareli markanın davacı markalarıyla "hayvan yemleri" emtiası yönünden iltibas yarattığını, bu markanın gerçek hak sahibinin davacı olduğunu ileri sürerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 25/1, 6/1,

6/3 hükümleri uyarınca 31. sınıfta yer alan "hayvan yemleri" bakımından markanın kısmen hükümsüz kılınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait "... ...” markasının asli unsurunun “...” ibaresi olduğunu, ikincil unsur olarak “...” ibaresinin tamamlayıcı bir nitelik taşıdığını, bu ibarenin, herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici bir sözcük olduğunu ve kimsenin tekeline bırakılamayacağını, yapılan bütüncül değerlendirmede taraf markaları arasında iltibasın bulunmadığını, “... ...” ibaresinin ayırt edici karakterinin düşük olduğunu, bu nedenle koruma kapsamının dar olacağını, tescil kapsamındaki malların uzmanlaşmış alıcı kitlesine hitap ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının "..." markasını, asıl markası olan "..." ibaresi ile birlikte, bazen de tek başına esas unsur olarak markasal olarak kullandığı, davacının "... ..." markasının tescil tarihinin 2010 yılı olduğu, bu sebeple davacının "..." markası üzerinde davalıya göre gerçek ve üstün hak sahibi olduğu,

tarafların ... markalarının birebir aynı olması sebebi ile ortak tescil emtiası olan "hayvan yemleri" bakımından ortalama tüketici nezdinde karışıklığa sebebiyet verebileceği, SMK'nın 6/1 ve 6/3 hükümleri uyarınca davacının 31. sınıfta yer alan "hayvan yemleri" bakımından davalıya nazaran üstün ve gerçek hak sahibi olduğu ve davalının "..." markasını "hayvan yemleri" emtiasında kullanması halinde iltibas tehlikesinin mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2019/65544 sayılı "..." ibareli markasının 31. sınıfta yer alan "hayvan yemleri" bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm,

davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı markalarıyla "hayvan yemleri" emtiası yönünden iltibas yarattığı iddiasına dayalı olarak davalının TÜRKPATENT nezdinde tescilli 2019/65544 sayılı "..." ibareli markasının 31. sınıfta yer alan "hayvan yemleri" bakımından kısmen hükümsüz kılınması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.