Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1106 K.2025/6083

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde. İşyerim Sigorta Poliçesi kapsamında müvekkili şirketin sigortalısı olan .... San. Tic. Ltd.

Şti.'ne ait işyerinde meydana gelen yangın sebebiyle zararın poliçe kapsamında kalmasından ötürü sigortalıya toplamda 1.224,142,33 TL ödeme yapıldığını, 10.12.2018 tarihinde meydana gelen yangınla ilgili olarak yapılan tetkik ve incelemelerde çıkan yangınla ilgili olarak %100 oranında davalının kusurlu bulunduğunu, yangının davalının sorumluluğunda bulunan dağıtıcı şirkete ait trafo ile tüketiciye ait ana dağıtım panosu arasında bulunan ve iki ayrı yerden ekli bulunan ana kolon üzerinde kısa devre/ark meydana gelmesi sebebi ile çıktığının ve müvekkil şirketin sigortalısının işyerine sirayet ettiğinin belirlendiğini,

müvekkili şirket sigortalısının işyerinde yangına sebebiyet verecek herhangi bir olumsuz durumun bulunmadığı, yangınla ilgili olarak kendilerince alınan detaylı ekspertiz raporunda da yangının davalının kusurundan kaynaklandığının belirtildiğini, çıkan yangının ardından bilirkişi tespiti istemiyle müvekkil şirketin sigortalısı tarafından Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2018/201 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını, ilgili dosyada yapılan inceleme sonucu söz konusu yangının davalının kusurundan kaynaklandığı şeklinde teknik bilirkişi raporu sunulduğunu,

müvekkil şirketin sigortalıya kanuni halef olduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen 1.224,142,33 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangının elektrik iç tesisatında meydana gelen bir arıza sebebiyle, yapı içerisinde bulunan bir noktada meydana geldiğini, yangının başlangıç noktasının tespiti gerektiğini, Balıkesir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Müdürlüğünün raporunda yangının büro içerisinde bulunan elektrik panosundan kısa devre kontak neticesi meydana geldiğinin ve kolay yanıcı malzeme ile sirayeti ile kısa sürede parlama, patlama şeklinde etrafa yayıldığının tespit edildiğini, davaya dayanak raporlarda trafo olarak adlandırılan dağıtım tesisinin aslında saha dağıtım kutusu olduğunu, saha dağıtım kutusunun,

yasal mevzuata uygun şekilde tesis edildiğini ve işletildiğini, sigortalıya ait iç tesisatın yasal düzenlemelere aykırı olduğunu, tesisatın yaklaşık 30 yıl boyunca hiç değiştirilmediğini, bakımının yapılmadığını, somut olayda davacının sigortalısının, başta kaçak akım koruma rölesi olmak üzere yangın ve hayat korumaya yönelik koruma önlemlerini almadığını, sigortalı sorumluluğundaki iç tesisatın yönetmeliğe uygun işletilmemiş olması sebebiyle dava konusu yangının meydana geldiğini, yangın meydana gelen yapıda aboneliğin .... adına olduğu ve 1990 yılında tesis edildiği,

yapının 30 yıldan fazla bir süre önce inşa edildiğini, bu süre zarfında elektrik tesisatının hiçbir onarım, bakım veya iyileştirme geçirmediğini, davacının sigortalısının yangının meydana geldiği yapıyı, oksijen tüpü, sprey boya, tiner ve benzeri yanıcı ve patlayıcı maddelerin depolanması ve satışı için kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yangının sigortalı işyerinin ofis bölümünde bulunan elektrik panosunda veya panoya bitişik priz veya anahtar tesisatlarında gerçekleşen kısa devre veya ark sonucu meydana geldiği ve işyerinin diğer bölümlerine yayıldığı, ana besleme kablosunun görünümü, fiziki durumu, ayrıca bu bölümdeki kabloların bina çıkış noktasına kadar olan bölümlerinin dış kılıflarının tamamen yanması ancak bundan sonraki dış izole kısımlarının hiç yanmamış ve bütünlüğünün bozulmamış olması dikkate alındığında, ana besleme kablosunda herhangi bir kısa devre meydana gelmediğinin anlaşıldığı,

dağıtım şirketinin mülkiyetinin yapı bina giriş noktasına kadar olan kısım ile elektrik panosu içerisinde mühürlü vaziyetteki sayacın olduğu kısım olduğu, dava konusu yangının gerçekleştiği yapıda, yapı bağlantı kutusunun bulunmadığı, yapı bağlantı kutusunun mevcut olmadığı durumlarda tüketim araçlarından önceki son dağıtım tablosunun çıkış uçlarından sonraki elektrik işletme araçlarının tümünün tüketici tesisi olarak tarif edildiği, dava konusu yangında davalıya ait saha dağıtım panosundan sonraki ana besleme kablosunun tüketici mülkiyeti ve sorumluluğunda olduğu,

dava konusu yangının çıkmasında davalının herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı, davalının sorumluluk sınırları ile yangın arasında yeterli illiyet bağı kurulmadığı, davalının kusuru tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı ve gerekçesi yerinde olduğu gibi davanın reddine karar verildiğinden davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinde de usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işyeri sigortacısı tarafından sigortalısına ödenen bedelin rücusu istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince davacının maddi tazminat talebinin tamamen reddine karar verildiğine göre İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan, 24.11.2020 tarihli ve 31314 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4 hükmünde yer alan "Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." düzenlemesi dikkate alınarak, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemelerinde görülen davalar için belirlenen 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.