Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1452 K.2025/6283

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/... sayılı "..." ibareli marka başvurusuna davalı şirketin itiraz ettiğini, davalı şirkete ait 2012/... sayılı “...”, 2012/78478 sayılı “nevkasaba”, 2012/... sayılı “...” ve 2014/... sayılı “...” markaları ile müvekkilinin markasının görsel ve işitsel yönden benzer olmadığını, tüketici kesimi tarafından karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin davalı Kurum nezdindeki itirazının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddedildiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının başvurusu ile müvekkilinin mesnet markalarının benzer olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının “...” ibareli başvurusunun “...” ibaresi ile “...” ibaresinin birleşmesiyle oluşturulmuş tek bir kelime olup, davalının markalarının ise “...”, “...'', “...'' ibarelerinden oluştuğu, davalı adına tescilli ..., ... esas ibareli markalar ile davalının "..." ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik olduğu, taraf markaları arasında iltibas bulunduğu, YİDK kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının marka başvurusu kapsamından çıkarılan hizmetler yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmünde sayılan emtiaların aynı/aynı tür olması şartının sağlandığı, davacının markasının “...” kelime kompozisyonundan oluştuğu, “...” ibaresinin markanın asli unsuru olduğu, davalının markalarının “...”, “...”, “...” vb. gibi "..." esas unsurlu ibarelerden oluştuğu, bu markaların da asli unsurunu “...” ibaresinin oluşturduğu, taraf markaları arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu,

işin uzmanı veya dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davacının markasını gördüğünde bunun davalının mesnet markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayabileceği, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu,

SMK’nın 6/1 hükmü anlamında ortalama tüketiciler tarafından karıştırılma ihtimali ve/veya tehlikesi olduğu, ... kelimesinin herkes tarafından kullanılan zayıf bir ibare olarak nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.