Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/1853 K.2025/6690

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafın noter aracılığıyla gönderdiği 18.10.2022 tarihli ihtarname ile, davalıya ait 2021/005096 sayılı ''...'' adlı Parke taşı tasarımının davacı tarafça haksız ve izinsiz kullanıldığını iddia ederek haksız kullanıma son verilmesini ve oluşan zararın karşılanmasını talep ettiğini, bu sebeplerle işbu hükümsüzlük ve iptal davasını açmakta hukuki menfaatlerinin bulunduğunu, öncelikle davalının bir şekilde tasarım olarak tescil ettirerek ürettiğini bildirdiği parke taşına ilişkin görsellerin alelade birer geometrik şekil olduğunu, hiçbir özgünlük, yaratıcılık ya da ayırt edici özellik taşımadığını,

eser sahibinin, orijinal bir eseri herhangi somut bir ortamda değiştirmeden sunabilmesi (sabitleyebilmesi) halinde, eserin telif hakkıyla korunabileceğini, davalının '' ...'' ismiyle patentini almış olduğu parke taşı tasarımının sayılan hiçbir ayırt edicilik ve yaratıcılık unsurunu taşımadığını, davacı adına tescilli tasarımın benzerlerinin daha önce kamuoyuna sunulduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli ... numaralı tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirket tarafından gerçekleştirilen tasarım tescil başvurusunun Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından yapılan ön inceleme sonucunda kabul edildiğini ve üçüncü kişilerin itirazlarına açıldığını, Türk Patent ve Marka Kurumu'na yapılan başvuruya üç aylık süre içerisinde itiraz edilmediğini ve tasarım tescilinin kesinlik kazandığını, işbu davanın sadece gerçek hak sahipleri tarafından açılabileceğini, fakat davacının gerçek hak sahipliğinin bulunmadığını, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici özelliği bulunmadığı iddialarının asılsız ve mesnetsiz olduğunu, tecavüz fiili gerçekleştirilen davacının işbu davayı açmakta açıkça kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece alınan raporların birbiriyle birebir uyumlu oldukları ve denetime açık, gerekçesi ile sonucu itibariyle dosya kapsamına uygun oldukları değerlendirilerek dava konusu davalıya ait 2021/005096 sayılı tasarım tescilinin dava dosyasına sunulmuş olan deliller kapsamında 6769 sayılı Sinai Mülkiyet Kanunu hükümleri kapsamında yenilik ve ayırt edici nitelik vasıflarına sahip olmadığı ve söz konusu tasarımlar için hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2021/005096-1 sayılı parke taşı tasarımının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usul ve yasaya uygun görülen 27.11.20 23... .03.2024 tarihli bilirkişi kurulu raporlarına göre davalı adına tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığı, buna göre mahkemece davanın kabulü ile davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı herhangi bir yön bulunmadığı, davalı tarafça ileri sürülen istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.