Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/200 K.2025/4708

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kamuya yararlı bir vakıf olup, markalarının 05.04.2004 tarihinde tescil edildiğini ve yenilendiğini, davalı şirketin "... Coffee House” adıyla bir kahve dükkânı işleticisi olduğunu, davalının izin almadan davacının markalarını "...

Coffee" adlı ürün üzerinde “BU İÇECEĞİ ALARAK LÖSEV’E KATKIDA BULUNDUNUZ” şeklinde kullandığını, buna karşılık müvekkili Vakfa herhangi bir bağış veya parasal yardım yapmadığını, davalının bu kullanımının markalarına açıkça tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davalının müvekkilinin tescilli markasına vaki tecavüzünün tespitini, durdurulmasını ve önlenmesini, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte şimdilik 100,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi zararlarının tazminini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplamda 16.008,46 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu içeceğin franchising yöntemi ile işletilen dava dışı ... ... Hayvancılık San. Tic. Ltd.

Şti. adlı şirkete ait olan Kahramanmaraş Şubesi'nde satışının yapılmış olduğunu, bu işlemden müvekkili şirketin herhangi bir bilgisinin ve onayının olmadığı gibi, bu içeceğin belirtilen şekildeki tasarımla diğer şubelerinin hiçbirinde, davacıya ait logo ve amblem ile satışa sunulmadığını, söz konusu şubenin temsilcisinin tamamen bağış amacı güden iyiniyetli bir tavırla hareket ettiğini, ancak pandemi süreci dolayısıyla yaşanan aksaklıklar ve sıkıntılar nedeni ile bağışı istenen süre zarfında gerçekleştiremediğini, marka hakkına tecavüz ya da ekstra kazanç amacı taşımadığını, davanın ayrı bir tüzel kişilik olan ... ..

Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti.'ne yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu kahve şişesi üzerindeki ihtilaflı ibarenin "BU İÇECEĞİ ALARAK LÖSEV'E KATKIDA BULUNDUNUZ" şeklinde olduğu, davacıya ait markanın kullanıldığı, bunun yanında “bu içeceği alarak Lösev’e katkıda bulundunuz” ibaresinin de mevcut olduğu, bu durumun, tüketiciler üzerinde dava konusu içecek ile davacı markası arasında bağ, ilişki veya anlaşma bulunduğu,

satın alma işlemi sonucunda vakfa dolaylı olarak yardım sağlandığını düşünmeye ve dolayısıyla iltibas doğmasına sebep olacağı, davacının “LÖSEV” ibareli markasının toplumun geniş kesimi tarafından bilinirliğe sahip olduğu, dava konusu marka kullanımlarından, davacıya ait markanın bilinirliği sebebi ile haksız yarar sağlaması ihtimalinin bulunduğu, davacının tazminat istemini 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 151/2 hükmüne dayandırdığı, davalının defter ve belgelerinde satışa ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından tazminat ile ilgili hesap yapılmasının mümkün olmadığı,

davalının söz konusu satışların Gaziantep Şubesi tarafından Lösemi Haftası dolayısıyla yapıldığı yönündeki beyanından hareketle her yıl 2-8 Kasım tarihleri arasında düzenlenen Lösemi haftasında ihlale konu ürünlerin üretilip satışa sunulduğunun kabul edilmesinin makul görüldüğü, ürünün mahkemeye 04.12.2020 tarihinde sunulduğu, 27.11.2020 tarihinde davanın açılmış olduğu, bu durumda tazminat hesabı yapılacak dönemin 02.11.2020-27.11.2020 olarak belirlendiği, dosya içeriğinde davalının defter belgeleri ve satış faturalarına rastlanmadığı,

dava konusu üründen davalının hangi tarihler arasında kaç adet sattığı, toplam ürün satış tutarının ne kadar olduğu veya ürünün birim satış fiyatının ne kadar olduğuna dair bilgiye dosya kapsamında rastlanılmadığı, dolayısıyla dosya üzerinde yapılan incelemede ihlale konu ürünün satış miktarı ve birim satış fiyatına ilişkin herhangi bir veriye ulaşılamadığı,

bu durumda İlgili dönemde ihlale konu üründen kaç adet ve kaç liradan satıldığı belirlenemediğinden davalı tarafın 2020 yılına ait beyanlarından yola çıkılarak varsayımsal olarak tazminat hesabının yapılması gerektiği, belirtilen dönemde 178.534,59 TL davalı net kazancının ihlale konu LÖSEV ibareli Cold Brew ürün satışına tekabül eden tutarın 17.853,46 TL (178.534,59 x 5/50) olarak belirlendiği,

ancak davacının ıslah dilekçesi ile davalı tarafından davacı kurum hesabına aktarılan 1.845,00 TL düşürülerek 16.008,46 TL tazminat taleplerini ıslah ettiği, dosya kapsamına göre 10.000,00 TL manevi tazminat takdirinin hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin LÖSEV markasını ürünlerinde kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüzün önlenmesine, durdurulmasına, üretilen ürünlere el konulmasına, toplatılmasına,

imhasına, 16.008,46 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar özetinin ilanına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının maddi zararını, SMK'nın 151/2-b hükmüne dayandırdığı, bu duruma göre davalının tecavüz oluşturan eylemleri nedeniyle elde ettiği net kazancın belirlenmesi gerektiği, ancak dosya kapsamından belirtilen dönemde dava konusu kullanımların yer aldığı ürün fiyatının ve satılan ürün belirlenemediği, davalı Şirketin ticari defter ve kayıtlarının da ibraz edilmediği, bu nedenle davalı tarafın 2020 yılına ait vergi beyannamelerinden yola çıkılarak varsayımsal olarak

tazminat hesabı yapıldığı açıklanarak davacı zararının SMK'nın 151/2-b hükmüne göre tazminine karar verildiği, ancak zararın bu şekilde varsayımsal olarak SMK'nın 151/2-b hükmüne göre belirlenmesi mümkün olmadığından ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 50. maddesi uyarınca uğranılan zararın miktarının tam olarak tespit edilememesi halinde hakimin, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirleme yetkisi bulunduğundan, Dairelerince ihlalin Lösev haftasının başladığı 02.11.2020 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre,

ihlal oluşturan ürünlerin niteliği dikkate alındığında mahkemece alınan bilirkişi raporunda 17.853,46 TL olarak belirlenen tutarın davacının talep edebileceği tazminat olarak esas alınmasının hakkaniyete uygun görüldüğü ve davacının maddi tazminat talebini 16.008,46 TL olarak ıslah ettiği gözetilerek anılan tutarın hüküm altına alındığı, davalının diğer istinaf sebeplerinin ise yerinde görülmediği, diğer istinaf sebepleri yönünden Mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına,

davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin "LÖSEV" markasını dava konusu içecek ürünlerinde kullanmasının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, markaya tecavüzün önlenmesine, durdurulmasına, tecavüz oluşturan ürünlere el konulmasına, toplatılmasına ve bu ürünlerin imhasına, 16.008,46 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün kesinleşmesine müteakip ilanına karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzünün tespitini, durdurulmasını ve önlenmesini ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı HMK'nın 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

.