Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/223 K.2025/4410

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait otobüs içinde yolcu olduğu sırada, otobüs sürücüsünün kusuru ile meydana gelen kaza neticesinde belinin kırıldığını ve çok ağır bir şekilde yaralanarak malul kaldığını, savcılık dosyasında davalıya ait otobüs şoförünün kusursuz olması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara itiraz edildiğini, olayda otobüs sürücüsünün kusurlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 10,00 TL sürekli, 10,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 10,00 TL bakıcı gideri tazminatının 21.12.2020 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mülkiyeti müvekkili kuruma ait aracı kullanan sürücünün, müvekkili kurumun çalışanı olmadığını, bu nedenle müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kaldı ki olayın meydana gelişinde dava dışı sürücünün de kusurunun olmadığının kovuşturma dosyasında alınan bilirkişi raporu ile de sabit olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 16.04.2024 tarihli raporunda sürücü ...'ın kusursuz, davacı yolcu ...'un %100 (yüzde yüz) oranında kusurlu bulunduğu yönünde görüş bildirildiği, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/3830 Soruşturma sayılı dosyasında aldırılan bilirkişi raporunun da aynı yönde olduğu, bilirkişi raporlarında çelişkinin olmadığı, meydana gelen kazanın oluşumunda sürücünün bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.