Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3466 K.2026/405

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "...", "...", "... ... şekil", "... ...", "...", "...", "...", "...", "...", "...", "... ...", "... ...", "... ...", "...'lı san ...", "... ...", "... ...", "... ... şekil", "... ..." ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2020/63116 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkilinin yaptığı itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini,

oysa müvekkilinin tescilli “...” ve “...” markalarının tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davaya konu “...” ibareli markanın 29. sınıf ürünlerinde tescil edilmek istendiğini, davalının müvekkilinin tanınmışlığından faydalanma amacı güttüğünü, kötüniyetli olduğunu, öncelikle markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç hükmü uyarınca reddi gerektiğini, markaların SMK'nın 6/1 hükmü gereğince de benzediğini, ... ibaresinin markadaki kullanımında müvekkilinin markalarından ayıracak herhangi bir anlam değişikliği olmadığını, markalar arasında iltibas bulunduğunu,

“...” ibareli markaların müvekkili şirket tarafından uzun zamandır ve aralıksız bir şekilde kullanıldığını, bu kullanım sonucunda maruf ve meşhur hale getirilerek ayırt edici nitelik kazandığını, bu sebeple SMK'nın 6/3, 6/4, 6/5 ve 6/6 hükümleri gereğince başvurunun reddi gerektiğini, müvekkilinin “...” markası ile 05.05.1998 yılından bu yana özellikle gıda sektöründe çalıştığını,

başvurunun SMK'nın 6/7 ve SMK 6/8 hükümleri gereğince de ret koşullarının oluştuğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararın iptali ile dava konusu 2020/63116 başvuru numaralı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili, markaların benzer olmadığını, başvuruda itiraz markalarının hiçbirinde yer almayan organik ibaresinin yer aldığını, tamlama biçiminde ve bambaşka bir marka olarak algılandığını, beyazın bir renk çeşidi olmasından kaynaklı olarak ayırt etme gücü zayıf bir ibare olduğunu, davacının tekeline bırakılamayacağını, SMK'nın 6/2 hükmü koşulunun sağlanmadığını, SMK'nın 6/3 hükmünde tanımlanan ve reddini gerektirecek düzeyde itiraz sahibi lehine hak sahipliği doğuracak nitelikte tescil başvurusundan önce Türkiye’de markasal olarak aktif ve yoğun kullanımının ispatlanamadığını,

SMK'nın 6/4 ve 6/5 hükümlerinde belirtilen koşulların oluşmasına yol açacağı yönünde de bir kanaat oluşmadığını, itiraz aşamasında sunulan bilgi ve belgeler çerçevesinde değerlendirildiğinde SMK'nın 6/6 hükmüne dayalı itiraza da itibar edilemeyeceğini, davacının kötüniyet iddiasını itiraz aşamasında belgelendirmediğini, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı tarafça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının itiraza mesnet gösterdiği tescilli markalarının yer aldığı 29. sınıf ile davalının 29. sınıftaki mallarının birbirlerini tamamlayıcı niteliği ve genellikle aynı yerlerde kullanıcıları sunulmaları nedeniyle benzerlik ve ilişki bulunduğu dolayısıyla söz konusu mal/hizmetlerin aynı amaca hizmet ettiği, aynı ihtiyaçları karşıladığı, başvuru markasının standart karekterle yazılmış "..." ibaresinden oluşurken;

itiraza dayanak markanın standart karekterle yazılı "...", "...", "... ... şekil", "... ...", "...", "...", "...", "...", "...", "...", "... ...", "... ...", "... ...", "...'lı san ...", "... ...", "... ...", "... ... şekil", "... ..." ibarelerinden oluştuğu, davalı markasında yer alan “organik” ile oluşan farklılığın davacının redde mesnet markalarından “ayniyet” derecesini düşürmeye yeterli olduğu, davacının markalarında yer alan renk, şekil ve ek unsurlar ile davalı markasındaki “organik” ibaresinin markaları birbirinden farklılaştırdığı,

bu kapsamda mutlak tescil engelinin söz konusu olmayacağı, markaların bütünsel görünümlerine hâkim görünümün de birbiri ile aynılık içermediği, çekişme konusu 29. sınıf mallar bakımından taraf markalarının bıraktıkları genel izlenim itibariyle tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzer olduğu, benzer alıcı kitlesine hitap etmeleri, çağrışımlarının ve bir bütün olarak uyandırdıkları kanaatin aynı olacak şekilde markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılma/benzerlik ihtimali bulunduğu, başvuru markasına dair gerçek hak sahipliğini ispata yarar herhangi bir delilinin bulunmadığı,

ne marka işlem dosyasında ne de dava dosyasında davacının, SMK'nın 6/6 hükmü kapsamında hangi fikri veya kişilik hakkına dayandığını belirtmediği, davacı markalarının ortak veya garanti markası olmadığı, SMK'nın 6/8 hükmü şartlarının somut olayda gerçekleşmediği,

doğrudan davacı markalarının tanınmış olduğu peynir ürünleri olmasa da aynı yerlerde satışa sunulmaları, reyonların birbirine son derece yakın olması karşısında belirtilen tanınmışlık düzeyinden kaynaklı olarak tescil engelinin oluşmasının söz konusu olabileceği gerekçesi ile davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline, 2020/63116 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "..." esas unsurlu markaları arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1 hükmü anlamında bir benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların "..." ibaresi olduğu, bu ibarenin her iki markada da aynen bulunduğu,

ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, markaların kapsamlarının da benzer olduğu,

diğer taraftan da davacının "..." ibareli markalarının tanınmış marka olduğu gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK karar iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.