Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3491 K.2026/174

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2021/... sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunun davalı Şirketin "..." ibareli markalarına dayalı itirazı üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararı ile reddedildiğini, oysa “...” ibaresinin, davalının markaları ile benzerlik içermediğini, “...” ibaresinin “...” kelimesinin ikinci hecesi olması ve ekmeği andırmasından dolayı yaygın olarak tehcih edildiğini, bir kişinin tekeline bırakılamayacağını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu marka başvurusu ile müvekkilinin markaları arasındaki sınıfsal benzerliğin ayniyet boyutunda bulunduğunu, davaya konu “...” markasının müvekkili adına tescilli “... .../...” ibareli markalar ile iltibas oluşturabilecek düzeyde benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2021/03955 sayılı marka başvurusunun kapsamında yer alan malların tamamının redde gerekçe markanın kapsamında aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı, dava konusu marka ile davalı markası arasında işitsel, görsel ve kavramsal benzerlik ve dava konusu mallar bakımından karıştırılma ihtimali bulunduğu, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...+şekil" ibareli başvuru ile davalı Şirketin itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markası arasında, dava konusu 30. sınıf emtia yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, davalının itiraza mesnet markasının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı,

davacı tarafça "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğu ileri sürülmüş ise de "..." ibaresinin, davalı Şirketin kendi markalarını oluşturma sürecinde “...” kelimesini çağrıştırmak üzere “...” üst markasına “...” ibaresini ekleyerek kullandığı bir ibare olduğu, yoğun kullanım ve tanıtımla ayırt edici niteliğinin güçlendiği, başına başka ayırt edici ilaveler getirilerek seri markalar da oluşturulduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.