Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/3777 K.2025/4860

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince taraflar arasında imzalanan sözleşmedeki tahkim şartının geçersiz olduğu gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.04.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, HMK 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.04.20025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerine ilişkin olarak HMK'nın 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi uyarınca verilen gönderme kararları, HMK'nın 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.04.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.