Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4241 K.2026/1086

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden... Makina Satış ve Servis A.Ş. ile davalılardan ... Elektrik. A.Ş. arasında jeneratör satışı nedeniyle 28.02.2018 tarihli 183.000,00 TL ve 31.03.2018 tarihli 204.630,00 TL bedelli olmak üzere toplam 387.630,00 TL tutarında çek alındığını, çeklerin karşılıksız çıktığını, çeklerin ödenmesi için yapılan görüşmelerde, ... Elektrik …A.Ş.'nin ödeme güçlüğü içinde olduğunun anlaşıldığını, ...

Elektrik …A.Ş.'nin 30.11.20 17... .01.2018 tarihlerinde farklı şahıslara devredildiğini, 08.01.2018 tarihinde ... Elektrik. A.Ş. yetkilisi Ramazan Taniş tarafından MF Tesisat. Ltd. Şti.'nin kurulduğunu, her iki şirket yetkililerinin aynı olduğunu, ... Elektrik. A.Ş.'nin borca batık olması nedeniyle MF Tesisat …. Ltd.

Şti. üzerinden faaliyetlerini sürdürdüğünü, bu meyanda bir çok şirket gibi müvekkili şirketin de mağdur edildiğini, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu, şirketlerin yaratılan algı nedeniyle tek şirket görüntüsünde olduğunu ileri sürerek davalı şirketler arasındaki organik bağın mevcudiyetinin tespitine, davalı şirketler ile şirket ortakları arasındaki tüzel kişilik perdesinin kaldırılarak şahsi sorumluluklarının mevcut bulunduğunun tespitine ve davacı...….

A.Ş.'nin uğradığı zararın davacı Aksa Satış pazarlama A.Ş.'nin MF Tesisat …. Ltd. Ş.’ne olan borcundan mahsup edilebileceğinin tespitine, kalan alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalı şirketler arasında iktisadi ve yönetimsel anlamında bütünlük olduğu konusunda bilirkişi görüşü sunulmuş ise de organik bağın tek başına şirketler arasında tüzel kişilik perdesinin kaldırılması için yeterli olmadığı,

Hukuk Genel Kurul Kararında da belirtildiği üzere tüzel kişilik perdesinin kaldırılması ve alacağın perdenin arkasındakinden de istenebilmesi için sırf alacaklıdan mal kaçırmak ve onu zarara uğratmak amacıyla kötü niyetli işlemler yapıldığının da somut verilerle ispatlanması gerektiği, somut olayda davalı şirketler arasında muvazaalı / kötüniyetli işlemler yapıldığının ispat edilemediği, dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suçun işlendiği yönünde davacının soyut iddiası dışında yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

tüzel kişilik perdesinin çapraz kaldırılması koşularının somut davada oluşmadığı, davacıların davalarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılığın bulunmadığı, ticaret şirketlerinin borçlarından mal varlığı ile sınırlı sorumlu olduğu, sözleşmelerin nisbiliği ilkesi gereğince perdenin kaldırılması teorisinin istisnai bir yol olup ihtiyatlı davranılması gerektiği, jeneratör satışından kaynaklanan alacağına karşılık davacının çeklere dayalı alacağına kavuşmak için takibe devam imkanının bulunduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tüzel kişilik perdesinin aralanması suretiyle alacak istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.