KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2025/4383 E., 2025/6709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/125 Esas, 2023/858 Karar
- Hüküm
- Davanın reddi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Taraflar arasında görülen davada mahkemece verilen kararı bozan Dairenin kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup görüşüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin mevduat hesaplarından davalı bankanın kusurlu davranışlarıyla üçüncü kişilere ödeme yapılması nedeniyle mahkemece usulsüz ödenen meblağların davalı bankadan tahsiline karar verildiğini, mahkeme kararına istinaden davalı banka tarafından 13.03.2009 tarihinde ödeme yapıldığını, müvekkillerinin alacaklarına zamanında kavuşmamaları nedeniyle zarara uğradıklarını ileri sürerek şimdilik 17.000.000,00 TL munzam zararlarının 18.03.1999 tarihinden itibaren en yüksek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili bankanın kararın kesinleşmesi ile ödeme yaptığını, davacıların davaya konu zarara kendi kusurları ile sebebiyet verdiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 27.03.2025 tarihli, 2024/2172 E. ve 2025/2190 K. sayılı kararı ile Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Dairemiz ilamına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
IV. KARAR DÜZELTME İNCELEMESİ
A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, munzam zararın tahsili istemine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2025/4383, K. 2025/6709, 17 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama