Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4943 K.2025/6736

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurunun esastan reddine, davalının başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkeme kararını kaldırarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde, davalı şirkete ait uçakla seyahat ederken valizinde bulunan ziynet eşyalarının çalındığını, bu durumun da kamera görüntüleriyle sabit olduğunu belirterek fazlaya dair haklar saklı tutulmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi ve her iki davacı için toplamda 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Gerek dava dilekçesindeki beyanlar ve gerekse dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi sonrasında davacı, 10.02.2025 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat tutarını 40.821,98 TL'ye yükseltmiştir. Dava dilekçesinde de 300.000,00 TL civarı maddi zararlarının olduğunu belirttiğinden reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 140.821,98 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.