Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4949 K.2025/6738

Taraflar arasındaki munzam zarar davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde hesabından bilgisi dışında çekilen tutar için dava dışı mahkemece verilen kararın kesinleştiğini ancak ödenmesine karar verilen 180.996,65 TL'lik faizli tutarın zararı tam olarak karşılayamadığını zira müvekkili aleyhine munzam zarar oluştuğunu, ülkede yaşanan ve herkes tarafından bilinen nakit avans ve kredili mevduat hesaplarına uygulanan yüksek faiz ve vergilerin yüksek enflasyon, artan fiyatlar, altın ve döviz artışı vs. gibi olgular nedeniyle ödenen faizli tutarın müvekkilin zararını tam olarak karşılamadığından bahisle;

fazlaya dair hakları saklı tutularak 290.173,14 TL'lik munzam zararın 10.10.2024 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep ettiği, gerek bilirkişi raporu gerekse dava dilekçesindeki beyanlar doğrultusunda talep edilebilecek toplam miktar 290.173,14 TL olup. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır