Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/583 K.2025/5373

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2015/102634 sayılı ve "..." ibareli başvurusunun, davalı şirketin "..." ibareli markalarına dayalı itirazı sonucu reddedildiğini, markaların iltibas yaratacak kadar benzer olmadığını, müvekkilinin 2001/16567 sayılı "..." ibareli markası nedeniyle müktesep hakkının da bulunduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2018-M-3012 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; markalar arasında iltibas koşullarının oluştuğunu, davacının 2001/16567 sayılı markasının müktesep hak sağlamadığını, dava konusu başvurunun kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markası "..."in 25. sınıf; davalı şirketin ..., ... ..., ...+..., ... ..., ...+ ..., ... .... ...+ ..., ... ... ...+ ..." markalarının 3, 4, 9, 10, 14, 25 ve 42. sınıf malları kapsadığı,

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmünde belirtilen tescil engelinde aranan karıştırılma ihtimalinin 25/01-02. sınıfta yer alan bir kısım emtia açısından gerçekleştiği, davalı adına tescilli "..." esas ibareli markalar ile davacının "..." ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

davacının 2015/102634 sayılı ... ibareli dava konusu marka başvurusunun, tasarlanışı itibariyle davalı şirketin ... ... şeklindeki markalarına yazım stili itibariyle oldukça yaklaştığı, mevcut hali ile davacının önceki tarihli markasından uzaklaşan ve davalı markasına yaklaşıp onun serisi imajı taşıyan bir marka olduğu, buna göre davacının dava konusu başvuru yönünden, önceki tarihli 2001/16567 "..." markasından kaynaklı müktesep hakkından bahsedilemeyeceği, somut olayda mülga 556 sayılı Markaların Koruması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8/3 hükmü kapsamında bir tescil engeli bulunmadığı,

davacının üstün hak sahipliği iddiasının, davalı markalarının varlığına rağmen kendisine tescil hak ve imkanı sağlamasının mevzuat gereği mümkün olmadığı, davalının ... markasının “saat” emtiası bakımından tanındığı, dava konusu markanın “25. sınıf: 25/01 Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler.

25/02 Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler.” emtiaları bakımından tescilinin 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesine aykırılık teşkil edeceği, “...” markasının 25. sınıfta tescilinin ticaret unvanı karşısında, 556 sayılı KHK’nın 8/5 hükmüne de aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı şirket vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2015/102634 "..." ibareli başvuru ile davalı şirkete ait "..." ibareli redde mesnet markalar arasında, mülga 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira her iki markanın asli unsurunun da "..." ibaresinden oluştuğu, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı,

dava konusu başvurunun tescil edilmek istendiği 25. sınıf malların redde mesnet markalar kapsamında yer alan mallarla benzer olduğu, başvurunun reddedildiği malların davacıya ait 2001/16567 sayılı markanın tescil kapsamında yer almadığı, ayrıca marka tertip tarzı itibariyle redde mesnet markalara yaklaştığından dava konusu başvuru yönünden müktesep hak sağlamayacağı, Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/82 E., 2021/338 K. sayılı kararının davalı şirkete ait 2017/72293 sayılı markası ile ilgili olduğu, bahsi geçen markanın işbu davaya konu redde mesnet markalar arasında yer almadığı,

bu sebeple 2017/72293 sayılı davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin işbu dava açısından ulaşılan sonucu etkilemediği, davacının 556 sayılı KHK'nın 8/3 hükmü uyarınca gerçek hak sahipliği iddiasının, marka başvurusunun reddine ilişkin YİDK kararının iptaline ilişkin eldeki davada tartışılamayacağı, dava konusu YİDK kararının davacıya ait marka başvurusunun 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) hükmü uyarınca reddine ilişkin olduğu, davanın başvuru sahibi davacı tarafından açıldığı gözetildiğinde dava konusu başvurunun kötüniyetli olup olmadığı,

dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK'nın 8/4 ve 8/5 hükümleri uyarınca tescil engeli bulunup bulunmadığı hususlarının iş bu davada tartışılamayacağı, İlk Derece Mahkemesinin taraf markaları arasında iltibas koşullarının oluştuğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 ve 8/5 hükümleri yönünden yapılan değerlendirmelerinin de sonuca etkili olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.