Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/584 K.2025/5375

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirketin, diğer davalı nezdindeki 2017/36369 no.lu ve "... ..." ibareli marka başvuruna yaptığı itirazın, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa, başvurunun kötüniyetli olduğunu, itiraza konu marka sahibi davalı şirket ile müvekkili arasında görülmekte olan davaların bulunduğunu, İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/24 E. sayılı dosyasında “...” ibareli markanın hükümsüzlüğünün istenildiğini,

yine Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/17 E. sayılı dosyasında da “mitretürk” ibareli markanın hükümsüzlüğünün talep edildiğini, taraflar arasında “...” ibareli marka ile ilgili derdest bir dava varken davalının “...” şeklinde yeniden bir marka başvurusunda bulunmasının kötüniyetli olduğunu, tarafların aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalının markasını müvekkili markalarına benzetmeye çalıştığını, amacının müvekkili markasının itibarından ve tanınırlığından yararlanmak olduğunu,

itiraza konu markanın tescilinin müvekkili markaları ile haksız rekabet teşkil edeceğini ileri sürerek 2018-M-3670 sayılı YİDK kararının iptali ile 2017/39369 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının “...” ve “...” ibareli markaları ile müvekkil firmanın hükümsüzlüğü talep edilen “... ...” ibareli markası arasında bütünsel açıdan karşılaştırma yapıldığında hiçbir benzerlik bulunmadığını, markaların tüketici nezdinde iltibasa neden olmayacağını, İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/24 E. sayılı dosyasında tanzim edilen bilirkişi raporunun müvekkilinin haklılığını ortaya koyduğunu, yine Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/17 E. sayılı dosyasında davanın reddine karar verildiğini, renklerin kimsenin tekeline bırakılamayacağını, kırmızı ve mavi renklerin kimya sektöründe özel anlamlarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/39369 sayılı marka kapsamında yer alan tüm emtiaların, davacı yanın önceki tarihli markaları kapsamında yer alan emtialar ile aynı, aynı tür ya da benzer oldukları; bununla birlikte taraf markaları arasında bütünsel açıdan ilgili tüketiciyi yanılgıya düşürecek düzeyde bir benzerliğin ve buna bağlı olarak karıştırılma ve ilişkilendirilme ihtimallerinin mevcut olmadığı, davacı yanın, markalarının tanınmışlığı iddialarını ispatlayamadığı, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetli bir başvuru olarak değerlendirilemeyeceği, aksi yönde delillerin dosyada mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu marka ile davacının itiraza mesnet markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığı, zira, markalar arasında görsel olarak mavi ve kırmızı renklerin kullanılması dışında benzerlik bulunmadığı, markaların bu renklerin kullanımlarının da farklı olduğu,

markaların kelime unsurlarının da benzemedikleri, kullanılan renklerin benzerliğinin tek başına tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet vermeyeceği, markaların aynı iktisadi ya da idari kaynaktan geldiği algısını oluşturmayacağı, başvurunun davacı markalarını çağrıştırmadığı, öte yandan, taraf markaları benzer görülmediğinden, tanınmışlığın somut uyuşmazlığa bir katkısının bulunmadığı, kötüniyet iddiasının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.