Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/661 K.2025/1133

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul 19. İş Mahkemesinin 2018/53 E. sayılı dosyasında ... Örme Sanayi ve Ticaret ... Kollektif Şirketi'nin canlandırılması için ihya davası açmak üzere yetki verildiğini, şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğünde sicil kaydının terkin edildiğini ileri sürerek anılan şirketin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin sicil kaydının ticaret sicilinden fesih suretiyle terkin edildiği anlaşılmakta ise de, şirketin taraf olduğu kesinleşmemiş İstanbul 19. İş Mahkemesinin 2018/53 E. sayılı derdest dava dosyası bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ... Örme Sanayi ve Ticaret ...

Kollektif Şirketi'nin, İstanbul 19. İş Mahkemesinin 2018/53 E. sayılı dosyasının takibi, sonuçlandırılması ve icrası ile sınırlı olmak üzere şirketin tüzel kişiliğinin ek tasfiyesi için tasfiye hâlinde yeniden ihyasına, ...'nın ek tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiş, davacı vekilince sunulan 08.03.2023 tarihli dilekçe ile tasfiye memuru atanan ...'nın 08.05.2021 tarihinde vefat ettiği belirtilerek tasfiye memuru atanmasına yer olmadığına dair ek karar verilmesi talep edilmiş, 10.03.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tasfiye memuru atanmaması yönündeki talebinin reddine, ...'nün ek tasfiye memuru olarak atanmasına,

tasfiye memuru için 5.000,00 TL ücret takdirine, ücretin davacı tarafından karşılanmasına, İş Mahkemesindeki davanın hukuksal durumuna göre ihya edilen şirketin sorumlu tutulmasına karar verilmiş, ek karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İş Mahkemesine ait muhtıra içeriğinde, tasfiye sonucunda terkin edilen şirkete tebligat yapılabilmesi amacıyla şirketin ihyası ve tasfiye memuru atanması istendiği,

İlk Derece Mahkemesince dava öncesinde tasfiye memurunun vefat etmiş olduğunun bildirilmesi üzerine verilen hükmün tasfiye memuru yönünden zaten geçerliliğinin hukuken bulunmadığı dikkate alınarak davacı vekilinin tasfiye memuru atanmasına yer olmadığına dair ek karar talebinin reddi ile birlikte şirketin tasfiye tarihi dikkate alınarak tasfiye memuru atanmasına yönelik verilen kararın, hükmün tamamlanması olarak değerlendirilmesinin uygun görüldüğü, usul ekonomisi ilkesi göz önünde bulundurularak verilen ek kararda isabetsizlik görülmediği, atanan tasfiye memuruna ücret takdir edilmesinde usule aykırılık olmadığı,

ihya kararı sınırlı olarak verilmiş olup ek tasfiye işlemleri tamamlandığında şirketin sicil kaydının kapatılması için tekrar başvuru işlemlerinin yapılması gerekeceği, tasfiye memurunun yapacağı işler dikkate alındığında, tayin edilen ücretin de makul olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 547. maddesi gereğince ek tasfiye işlemi için şirketin sicil kaydının ihyası istemine ilişkin olup uyuşmazlık, şirketin ek tasfiyesi için ihyasına ve ayrıca tasfiye memurunun atanmasına dair verilen karar sonrasında, atanan tasfiye memurunun karar tarihinden önce vefat etmiş olmasının anlaşılması üzerine, ek kararla re'sen belirlenen tasfiye memuruna ücret takdirinin yerinde olup olmadığı, şirketin diğer ortaklarının tasfiye memuru olarak atanıp atanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

B.Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ek kararı ile sadece tasfiye memuru atanmasına ve ücret takdirine karar verilmesi gerekirken ayrıca takdir edilen ücretin kim tarafından karşılanacağına da karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesinin ek kararının düzeltilerek onanması gerekir.