Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/747 K.2025/5953

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ''...'', ''...'', ''...'', ''...'', ''...'', ''...'' ibareli markaların sahibi olduğunu, bu markaları mesnet göstererek davalı şirketin 2019/119288 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusuna yaptığı itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı şirket markasının müvekkilinin "..." esas unsurlu seri markalarıyla iltibasa neden olacak derecede benzer olduğunu, dava konusu markaların sınıfsal benzerlik içerdiğini, müvekkiline ait markalarda yer alan "..." ibaresinin çatı markası konumunda olduğunu,

çatı markanın değerlendirme dışı bırakılması gerektiğini, müvekkili şirkete ait "..." esas unsurlu markalar ile davalı şirkete ait "..." ibaresinin görsel olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, dava konusu markanın 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmü uyarınca hükümsüzlüğünün gerektiğini, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve dava konusu markanın tescil edilmesi halinde hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmünde yer alan nispi ret sebebinin gerçekleşmediğini, müvekkilinin markası ile itiraza gerekçe gösterilen markaların karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzer markalar olarak değerlendirilemeyeceğini, "..." harfinin markalarda tamamen farklı dizayn edildiğini, davaya gerekçe markaların kapsadığı mallar ile müvekkiline ait markanın kapsadığı malların aynı veya benzer olmadığını, öncelikle müvekkili markasının kapsamındaki 18... . sınıfların davacıya ait markaların kapsamında yer almadığını, davacının markalarının 09. sınıfta tescilli olduğunu,

davacıya ait "..." harf markalarının ise tanınmış markalar olmadığını, bu markaların tanınmışlığına ilişkin bir delilin de sunulamadığını, "..." markalarının tanınmışlığının ise huzurdaki dava bakımından bir önemi bulunmadığını, davacının kötüniyete dayalı iddialarının da yersiz olduğu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu marka kapsamındaki 03, 09... . sınıf mallar bakımından emtia benzerliği bulunduğu, ancak taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında ortak unsurun yalnızca "..." harfi olduğu, davaya konu "..." harfinin figüratif özellikler taşıdığı, yazım stili, tertip tarzı ve figüratif unsurlarının davacı markalarındaki unsurlardan oldukça farklı olduğu,

tek harften oluşan markalarda iltibas değerlendirmesinin daha sıkı ölçütlere tabi tutulması gerektiği, zira tek başına harflerin ayırt edicilik taşımalarının mümkün olmadığı ve kimsenin tekeline bırakılamayacağı, ancak biçim, renk, kaligrafi ve tertip tarzı gibi unsurlarla ayırt edicilik kazandırılabileceği, somut olayda ise yalnızca "..." harfinin müşterek olmasının iltibas tehlikesi yaratacak düzeyde benzerlik doğurmadığı,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.06.2016 tarihli kararında da belirtildiği üzere iltibas değerlendirmesinin hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenebileceği, bu nedenle aksi yöndeki bilirkişi raporuna itibar edilmediği, taraf markaları benzer olmadığından SMK'nın 6/5 hükmündeki koşulların oluşmadığı, kötüniyete ilişkin somut bir olgu da ileri sürülmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

.... TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.