Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/11137 K.2012/25384

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'a ait Gaziantep ili, Şehitkamil ilçesi, Bilek köyü, Domuzderesi-Yağlıca mevkii, 679 parsel sayılı yerde fıstık tarlası içerisinde 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz su sarnıcı üzerinde sanık ...'a ait onun kullanımında bulunan iş makinesi ile yaklaşık 3x5 m ebatlarında, 5 metre derinliğinde kazı yaptıkları sırada ihbar üzerine suçüstü yakalandıkları, tarafsız bilirkişi raporu ile sanıklar tarafından zeminde mevcut ana kayaya oyulmuş bir mekan oluşturulduğunun, mekanın içerisinde ve çevresinde kazı sonucu çıkan topraklar bulunduğunun,

duvar yüzeyleri düzgün olan mekanın sarnıç olduğunun, sarnıcın 100 metre ilerisinde mezar odası bulunduğunun, su sarnıcı ile mezar odasının Roma dönemine ait olup 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamına giren korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde bulunduğunun ancak tescil kaydının mevcut olmadığının belirlendiği,

sanık ...'ın diğer sanıklar ... ve ... ile ücret karşılığı kepçe operatörü olarak görev yapmak üzere anlaştığı, bu sanıkların dava konusu yerin niteliğini bilmediklerine, sanık ...'ın istemi üzerine ücret karşılığında su kuyusu kazdıklarına, sanık ...'ın ise diğer sanıkların su kuyusu kazdıklarını görünce yanlarına gittiğine, bu arada jandarmanın olay yerine geldiğine, diğer sanıkların eylemine katılmadığına dair savunmalarının aksine delil mevcut olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar ..., ... ve ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkları cezalandırmaya yeterli herhangi bir delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik ve yetersiz inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık ...'ın suça konu yerde Müze Müdürlüğü tarafından 2002-2003 yıllarında gerçekleştirilen araştırma kazısından yaklaşık dört yıl sonra, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz su sarnıcını ve çevresini izinsiz olarak kazdığı, dosya kapsamında mevcut fotoğraflardan ve bilirkişi raporundan sanığın eylemi neticesinde 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür niteliğini haiz su sarnıcının tahrip edildiği, özgün

ve doğal yapısının bozulduğu, sanığın dava konusu yerde mevcut sarnıcı ve çevresini, su deposu olarak kullanmak amacıyla kazdığına dair savunmasının itibar edilebilir nitelikte bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın mahkumiyeti yerine, hatalı değerlendirme sonucu beraatine karar verilmesi,