Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/1271 K.2011/5610

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması, bu durumun gerekçeye yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunla değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme ile 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesindeki yeni düzenlemeler nedeniyle suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Temel ceza ile birlikte hükmedilen adli para cezasından TCK'nın 459/son maddesi gereğince kusur oranıda indirim yapılırken hesap hatası sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,