Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/15512 K.2012/9643

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre.

0,77 promil alkollü sanığın, yönetimindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın mevcut olduğu, meskun mahal sınırları dahilindeki, iki yönlü zemini kuru yolda, Şehitler Caddesini takiben Piyade Okulu istikametine seyir ederken, sollama yapılamayacağını gösterir devamlı çizgiyi dikkate almadan, karşı yön taşıt trafiğini de kontrol etmeden, önünde aynı yöne seyreden aracı sollamak için hatalı ve tehlikeli bir biçimde sollamaya geçerek şerit tecavüzünde bulunması üzerine,

karşı yönden kendi şeridinde ilerleyen katılan mağdur ... yönetimindeki otomobile çarpması şeklinde gelişen eyleminde, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından; iddianamenin anlatım kısmında kaza sonrası aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu sanık ve katılanın birbirlerini yaraladıkları ifade edilmiş ise de;

gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında sanık ve katılanın aralarında kavga çıkmayıp, mevcut yaralanmalarının kaza sonucu meydana geldiğini ifade etmiş olmaları, sanık ve katılan hakkında düzenlenen doktor raporu içerikleri, iddianamede sanık ve katılanın idaresindeki araçların çarpıştığı belirtilip, suç isminin “Karşılıklı Basit Taksirle Yaralama” ve sevk maddesinin “TCK'nın 89/1” olarak gösterilmesi karşısında, bu husus esasa etkili olmayan yanlışlık kabul edilip, bozma sebebi sayılmamıştır.