Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/16598 K.2012/9747

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, olay sonucunda yaralı iki kişiden birinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmış olması, diğer kişinin ise hayati tehlike arz etmeyecek şekilde yaralandığı ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Sabıkasız olan sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmayışı karşısında, hükümde sanığın kişilik ve sosyal özellikleri, yargılama sürecindeki davranışları ve pişmanlık duymadığı gerekçeleri ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim ve 50. maddede düzenlenen seçenek yaptırıma çevirme düzenlemelerinin yerinde olmayan gerekçelerle uygulanmaması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesine göre 2 yıl ve daha az süre ile hapis cezasının ertelenmesi mümkün olduğu halde, hükümde ceza miktarı gerekçe gösterilerek ertelemenin uygulanmamasına karar verilmesi,