Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/1765 K.2011/2293

Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1, 52/2 -4, 53/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1- Katılanlar vekilinin sanık ...'un beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanlar vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince bir haftalık süre içinde temyiz kanun yoluna başvurabileceği, 08.04.2008 tarihinde tebliğ olunan hükme karşı 17.04.2008 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) 5237 sayılı TCK'nın 7/2; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmeksizin ve paraya çevirme hükümleri uygulandığında sonuç adli para cezasının miktarı bakımından 765 sayılı TCK'nın sanığın lehine olduğu nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme ile 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Taksirle işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,