Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/20372 K.2012/17488

maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuğun taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay günü tartıştığı ölenin üzerine yürümesi karşısında, ölenin baldırına basit bir tıbbi müdahale giderilebilir nitelikte yaralanmasına neden olabilecek şekilde tekme attığı, bunun üzerine kalp rahatsızı olan ölenin kısa süre sonra fenalaştığı ve yaşadığı üzüntü nedeniyle geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybettiği, suça sürüklenen çocuğun ölende bulunan kalp rahatsızlığını bilmediği ve bu nedenle eylemin kalp krizi neticesi ölüm sonucunu meydana getireceğinin suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülebilmesinin beklenemeyeceği, bu nedenle taksirle öldürme suçunun unsurlarının olayda mevcut olmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun unsur yokluğu nedeni ile beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinde 5560 sayılı Kanunun 40. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki düzenlemede kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan, yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemece olumlu kanaat getirilmiş bulunan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işlenmesiyle doğan zararın tamamen giderilmesi şartı da aranmayabileceği nazara alınmaksızın, 5395 sayılı Kanunun anılan hükmü uyarınca bir değerlendirme yapılması yerine, zararın giderilmediğinden bahisle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2 maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununu 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,