Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/22699 K.2012/16489

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın asli kusurlu olduğu kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün noksanlık kabul edilmiş; hükmün gerekçesinde TCK'nın 89/3-b maddesi uyarınca cezanın yarı oranında arttırılacağı belirtilmiş ise de, hüküm fıkrasında tayin olunan temel cezada bir kat arttırım yapılması karşısında, bu husus sonuca etkili görülmemiştir.