Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/22952 K.2012/15701

Taksirle öldürme suçundan, sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetlerine, sanık ... Yavaş'ın beraatine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... 'ın beraatine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde, sanık müdafiilerinin hukuki yararları bulunmadığından, hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Diğer sanıkların mahkumiyetlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmadığından; sanıklara hükmolunan sonuç cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması karşısında, tebliğmamedeki “sanıklar müdafiilerinin lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması isteğine karşın, 5237 sayılı TCK’nın 50/4. maddesinin uygulanması hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,” düşüncesiyle bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen cezanın 5237 sayılı Kanunun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken, sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair edinilen kanaat gerekçe gösterildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi hükmünün "sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat gelmediği" gerekçesi ile sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,