Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/23463 K.2013/5052

5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51, 53/1 maddeleri gereğincemahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ün beraatine, sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14.02.1996 gün ve 5576 sayılı kararı ile tescil edilen 3. derece doğal sit alanında kalan Marmaris ilçesi, Selimiye köyü, 107 ada 3 parsel sayılı taşınmazı üzerine tek katlı betonarme ev inşa etmek suretiyle alana fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu, sanık ...'ün savunmasında, suça konu evin oğlu olan diğer sanık ... tarafından inşa edildiğini beyan ettiği, anılan savunmanın sanık ... tarafından da doğrulandığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, suça konu yapının adı geçen sanık tarafından yaptırıldığına dair kesin delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın sorumluluğu olmadığına karar vermenin hayatın genel akışına aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ün beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın, bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama